Koronarografia
Narastająca duszność u 48-letniego pacjenta – diagnostyka, rozpoznanie i leczenie kardiomiopatii rozstrzeniowej
dr n. med. Barbara Zdzierak1
dr hab. n. med. Bernadeta Chyrchel1,2
prof. dr hab. n. med. Stanisław Bartuś1,2
- Rozpoznawanie kardiomiopatii – podejście multiparametryczne
- Zasady postępowania diagnostyczno-terapeutycznego
- Opis przypadku klinicznego
Przypadek kliniczny
Pacjent 48-letni z wywiadem kamicy pęcherzyka żółciowego został przyjęty na oddział kardiologii z powodu narastania duszności do spoczynkowej włącznie. Przy przyjęciu chory był bez stenokardii. Negował palenie papierosów oraz stosowanie innych używek. Wywiad rodzinny nie wskazywał na obecność chorób serca. W badaniu fizykalnym stwierdzono hipotensję, tachykardię, tachypnoe i obniżoną saturację krwi tętniczej. Nad
polami płucnymi występowały trzeszczenia do wysokości kątów łopatek, obrzęki obwodowe były nieobecne. W badaniu elektrokardiograficznym obserwowano tachykardię zatokową ok. 120/min (ryc. 1). W RTG klatki piersiowej stwierdzono cechy zastoju, sylwetka serca była powiększona. Wykonana w trybie pilnym echokardiografia przezklatkowa wykazała poszerzenie lewej komory (wymiar końcoworozkurczowy [LVEDd – left ventricular end-diastolic diameter] 63 mm) oraz jej istotną dysfunkcję skurczową, z frakcją wyrzutową ocenianą na 12%, hipokinezę wolnej ściany prawej komory, powiększenie obu przedsionków oraz umiarkowaną niedomykalność mitralną (ryc. 2A, B). W badaniach laboratoryjnych stwierdzono podwyższone markery zapalne (leukocyty [WBC – white blood cells] 12,5 × 103/μl, białko ostrej fazy [CRP – C-reactive protein] 17,5 mg/l), bez uchwytnego źródła infekcji, oraz zwiększoną wartość N-końcowego fragmentu propeptydu natriuretycznego typu B (NT-proBNP – N-terminal fragment of pro-B-type natriuretic peptide) 3688 pg/ml.