Terapia fotodynamiczna siatkówki (PDT – photodynamic therapy) to bezbolesna, małoinwazyjna metoda okulistyczna łącząca podanie dożylne substancji uczulającej na światło (werteporfiny) z naświetlaniem siatkówki laserem. Stosowana jest głównie w leczeniu chorych z wysiękową postacią zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem (AMD – age-related macular degeneration), przewlekłą centralną surowiczą chorioretinopatią, czyli schorzeniem siatkówki, w którym dochodzi do obrzęku naczyniówki i odwarstwienia siatkówki pod wpływem płynu surowiczego (objawia się nagłym obniżeniem ostrości wzroku lub mroczkami) i polipoidalną waskulopatią – chorobą oczu charakteryzującą się tętniakowatym poszerzeniem końcowych naczyń naczyniówki, tworzącym pomarańczowe guzki podsiatkówkowe.

Przełomowa werteporfina i doszklistkowe iniekcje preparatu anty-VEGF

PDT zajmuje szczególne miejsce w historii leczenia pacjentów z chorobą plamki siatkówki, ponieważ była pierwszą metodą, która przynosiła efekty. To ważne, ponieważ nieleczona wysiękowa postać zwyrodnienia plamki prowadzi do nieodwracalnej utraty widzenia centralnego. W Polsce metodę fotodynamiczną wprowadziła do leczenia prof. dr hab. n. med. Ariadna Gierek-Łapińska. W katowickim Okręgowym Szpitalu Kolejowym PDT stosowana jest od 2002 r. Program terapii fotodynamicznej od początku jest tu nadzorowany przez prof. dr. hab. n. med. Edwarda Wylęgałę i prowadzony wspólnie z dr. n. med. Jarosławem Piłatem.

– Terapia fotodynamiczna była pierwszym skutecznym leczeniem wysiękowej postaci AMD. Dla wielu pacjentów oznaczała zatrzymanie postępu choroby w czasach, gdy nie mieliśmy jeszcze do dyspozycji iniekcji preparatu anty-VEG, który hamuje rozwój nieprawidłowych naczyń, zmniejsza obrzęk i zapobiega utracie wzroku – podkreśla prof. Edward Wylęgała, kierownik Oddziału Klinicznego Okulistyki w Okręgowym Szpitalu Kolejowym w Katowicach.