Temat numeru

Cukrzycowy obrzęk plamki i standardy postępowania terapeutycznego

prof. dr hab. n. med. Anna Nowińska

Katedra i Oddział Kliniczny Okulistyki, Wydział Nauk Medycznych w Zabrzu, Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach

Oddział Okulistyczny, Okręgowy Szpital Kolejowy w Katowicach

Adres do korespondencji:

prof. dr hab. n. med. Anna Nowińska

Oddział Okulistyczny, Okręgowy Szpital Kolejowy w Katowicach

ul. Panewnicka 65, 40-760 Katowice

e-mail: anna.nowinska@sum.edu.pl

  • W artykule omówiono aktualne standardy postępowania terapeutycznego w cukrzycowym obrzęku plamki (DME – diabetic macular edema) z uwzględnieniem postaci choroby oraz wskazań do zastosowania poszczególnych leków. Szczegółowo przedstawiono założenia programu lekowego B.70 „Leczenie pacjentów z chorobami siatkówki (ICD-10: H35.3, H36.0)” oraz ścieżkę diagnostyczno-terapeutyczną pojedynczego pacjenta

Cukrzycowy obrzęk plamki jest główną przyczyną utraty wzroku u osób w wieku produkcyjnym z cukrzycą (DM – diabetes mellitus). Stanowi poważne obciążenie zdrowotne i społeczne. W związku z tym niezwykle istotna jest wczesna wykrywalność tej choroby, skuteczne jej leczenie oraz kontrola ogólnoustrojowych czynników metabolicznych. W Polsce 1.07.2021 r. został wprowadzony program lekowy B.70 „Leczenie pacjentów z chorobami siatkówki (ICD-10: H35.3, H36.0)”, który refundowanym leczeniem systemowym obejmuje pacjentów z rozpoznanym DME spełniających kryteria kwalifikacji.

Definicja i podział

Cukrzycowy obrzęk plamki to mikronaczyniowe powikłanie retinopatii cukrzycowej (DR – diabetic retinopathy), które może się rozwinąć niezależnie od stadium DR. Charakteryzuje się patologicznym obrzękiem plamki siatkówki w wyniku nagromadzenia płynu śródsiatkówkowego i/lub podsiatkówkowego na skutek zaburzenia bariery krew–siatkówka (BRB – blood–retina barrier), spowodowanego zmianami biochemicznymi i molekularnymi wywołanymi przewlekłą hipergli­kemią.

Zgodnie z podziałem uwzględniającym patomechanizm DME wyróżnia się następujące typy1:

  • wazogenny – charakteryzuje się pogrubieniem siatkówki w obszarze przecieku z mikrotętniaków z towarzyszącym skupiskiem/kręgiem wysięków twardych
  • niewazogenny – oznacza rozlany obrzęk siatkówki z nielicznymi mikrotętniakami oraz wysiękami twardymi
  • trakcyjny – jest to obrzęk z towarzyszącą błoną przedplamkową lub trakcją wtórną do patologicznego przylegania tylnej granicy ciała szklistego
  • mieszany – współistnieją tu różne patomechanizmy rozwoju DME.

Podział kliniczny DME został wprowadzony przez International Council of Ophthalmology (ICO) na podstawie różnic w wynikach optycznej koherentnej tomografii (OCT – optical coherence tomography). Zgodnie z nim DME jest klasyfikowany jako schorzenie ...

Patomechanizm na poziomie molekularnym i komórkowym

Patomechanizm DME jest złożony i składają się na niego procesy uszkodzenia BRB, hipoksji, stresu oksydacyjnego, zapalenia niskiego stopnia oraz zaburzeń hemodynamicznych. Główną przyczyną patofizjologiczną jest utrzymująca się przewlekle hiperglik...

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Patomechanizm na poziomie molekularnym i komórkowym

Patomechanizm DME jest złożony i składają się na niego procesy uszkodzenia BRB, hipoksji, stresu oksydacyjnego, zapalenia niskiego stopnia oraz zaburzeń hemodynamicznych. Główną [...]

Ogólne założenia postępowania terapeutycznego

Historycznym punktem zwrotnym w zakresie leczenia DME było badanie Early Treatment of Diabetic Retinopathy Study (ETDRS), którego wyniki zostały opublikowane w 1985 r. Wykazano [...]

Założenia programu lekowego B.70 „Leczenie pacjentów z chorobami siatkówki (ICD-10: H35.3, H36.0)”

Wprowadzenie programu lekowego B.70 dało niepowtarzalną okazję do określenia zapotrzebowania na leczenie DME w Polsce. Na podstawie danych zebranych od lipca 2021 [...]

Nowe perspektywy leczenia

Obecnie prowadzonych jest wiele badań naukowych i klinicznych, w których są analizowane nowe sposoby leczenia, w tym terapia genowa, nowe metody podawania leków (nadnaczyniówkowo), [...]
Do góry