Ortoptyka

Fuzja – badanie i interpretacja wyników

mgr Anita Rutkowska1

optometrysta, ortoptysta

dr n. med. Agnieszka Rosa2-4
ortoptysta, pedagog, terapeuta zajęciowy redaktor merytoryczna działu Ortoptyka

1Uniwersyteckie Centrum Kliniczne w Gdańsku

2Centrum Orticus w Grodzisku Mazowieckim

3Centrum Mikrochirurgii Oka Laser w Warszawie

4Zakład Patofizjologii Widzenia Obuocznego i Leczenia Zeza, I Katedra Chorób Oczu, Uniwersytet Medyczny w Łodzi

Adres do korespondencji:

dr n. med. Agnieszka Rosa

Centrum Terapii Widzenia i Rozwoju Orticus w Grodzisku Mazowieckim

ul. Stawowa 8/2, 05-825 Grodzisk Mazowiecki

e-mail: agarosa@vp.pl

  • Podjęcie tematu badania fuzji (widzenia obuocznego) oraz interpretacja uzyskanych wyników są istotne dla zrozumienia znaczenia zdolności obojga oczu do współpracy w funkcjonowaniu układu wzrokowego. Temu tematowi został poświęcony niniejszy artykuł

Zaburzenia fuzji mogą prowadzić do różnorodnych problemów wizualnych, takich jak podwójne widzenie i tłumienie. Zrozumienie mechanizmów fuzji oraz zastosowanie odpowiednich technik diagnostycznych w stosunku do wieku i możliwości pacjenta pozwalają na wczesne i prawidłowe wykrycie zaburzeń, a także na skuteczne planowanie postępowania i terapii, w szczególności u pacjentów z zezem, niedowidzeniem oraz innymi zaburzeniami widzenia obuocznego.

Podczas diagnozowania można napotkać trudności zarówno związane z indywidualnymi różnicami w zdolnościach adaptacyjnych, jak i wynikające z ograniczeń wiekowych pacjenta, które mogą wpływać na wyniki testów fuzji. W związku z tym kluczowe są odpowiedni dobór techniki badania dostosowanej do możliwości pacjenta i jego wieku oraz rodzaj informacji, którą ortoptysta chce uzyskać, aby zapewnić rzetelną i najbardziej trafną diagnozę.

Definicja fuzji

Widzenie obuoczne składa się z dwóch wrażeń wzrokowych analizowanych przez korę wzrokową, pochodzących z prawego i lewego oka (jednoczesna percepcja). Te wrażenia ulegają połączeniu (fuzji) w jedno wspólne wrażenie wzrokowe. Obrazy z obojga oczu, które powstają w korze wzrokowej, różnią się od siebie z powodu lekko zdysocjowanego kąta patrzenia jednego i drugiego oka. Pomimo tych różnic obrazy są na tyle podobne, że łatwo ulegają fuzji, co umożliwia uzyskanie informacji stereoskopowej1.

Proces fuzji wzrokowej składa się z dwóch komponentów: sensorycznego i motorycznego. Pierwszy odnosi się do jakości podobnych wrażeń wzrokowych, takich jak wielkość, ostrość, kształt i kolor obrazów z techniki. Fuzja sensoryczna zapewnia podstawową współpracę między oczami, stanowi bazę do tworzenia się bardziej zaawanowanego widzenia obuocznego. Fuzja motoryczna natomiast umożliwia ustawienie oczu w symetrycznej pozycji względem siebie, co pozwala na prawidłowe widzenie obuoczne. Dodatkowo odpowiada za konwergencję i dywergencję fuzyjną – procesy, które regulują zdolność ustawienia oczu do wykonywania symetrycznych ruchów względem osi strzałkowej w odpowiedzi na bodźce w różnych odległościach. Obydwa elementy są niezbędne do skutecznego i trwałego połączenia obrazów z obojga oczu oraz umożliwiają percepcję widzenia obuocznego, w tym stereo­skopowego2.

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Ruchy wergencyjne i zakresy fuzji

Fuzja sensoryczno-motoryczna jest kluczowym procesem umożliwiającym wykonywanie ruchów wergencyjnych, które są ruchami obuocznymi zachodzącymi w przeciwnych, symetrycznych kierunkach. Ta funkcja zapewnia stabilne [...]

Stereopsja

Stereopsja jest najwyższym poziomem widzenia obuocznego i jest związana z obuoczną paralaksą – oczy są oddalone od siebie o odległość źrenic, a obraz powstający w jednym [...]

Ocena obecności fuzji

Ocena obecności fuzji jest możliwa za pomocą wielu metod diagnostycznych, które różnią się zarówno warunkami obserwacji, jak i stopniem dysocjacji. Kluczowe jest [...]

Podsumowanie

Dobór odpowiedniej techniki badania stanu fuzji oraz jej zakresu zależy od wieku pacjenta oraz jego zdolności adaptacyjnych. Każda metoda diagnostyczna dostarcza [...]

Do góry