Zasady postępowania

Rola PET-TK w określaniu stopnia zaawansowania i diagnostyce wznowy NDRP oraz ocenie charakteru pojedynczego guzka płucnego – cz. II

Dr n. med. Jacek Teodorczyk1

Dr n. med. Grzegorz Romanowicz1

Prof. dr hab. med. Piotr Lass2

1Zakład Medycyny Nuklearnej, Gdański Uniwersytet Medyczny

2Zakład Medycyny Nuklearnej, Gdański Uniwersytet Medyczny, Zakład Spektroskopii Molekularnej, Uniwersytet Gdański

Adres do korespondencji: Dr n. med. Jacek Teodorczyk, Zakład Medycyny Nuklearnej, Gdański Uniwersytet Medyczny, ul. Dębinki 7, 80-952 Gdańsk, e-mail: badklin@gmail.com

Niedrobnokomórkowy rak płuca (NDRP) jest jednym z najczęściej występujących nowotworów na świecie i stanowi główną przyczynę zgonów nowotworowych w ujęciu globalnym. Rak płuca charakteryzuje się jedną z najwyższych śmiertelności pośród chorób nowotworowych. Przeżywalność w ostatnich latach uległa umiarkowanej poprawie, jednak rak płuca wciąż zalicza się do najgorzej rokujących nowotworów. Jedynie niewielka część przypadków rozpoznawana jest we wczesnym stadium zaawansowania i większość pacjentów nie kwalifikuje się do leczenia radykalnego.

Obrazowanie PET z 18F-fluorodeoksyglukozą w ocenie stopnia zaawansowania NDRP

Diagnoza NDRP stawiana jest zwykle ze znacznym opóźnieniem i przy wysokim stopniu zaawansowania, co skutkuje niską skutecznością leczenia. W momencie rozpoznania u zdecydowanej większości pacjentów (70-85 proc.) występują stadia zaawansowania niepozwalające na zastosowanie najskuteczniejszej, dającej szansę na pełne wyleczenie metody leczenia, jaką jest zabieg resekcyjny płuca i węzłów chłonnych śródpiersia. W przypadku braku przerzutów odległych stopień zajęcia procesem rozrostowym węzłów chłonnych klatki piersiowej decyduje najczęściej o operacyjności. Wskazuje się także na wartość prognostyczną poziomu metabolizmu glukozy w zmianie złośliwej. Wyższy parametr SUVmax prognozuje zwykle niekorzystny przebieg choroby.[1]

Cecha T

Zasadniczo cecha T niedrobnokomórkowego raka płuca oceniana jest za pomocą tomografii komputerowej, gdzie oprócz wielkości i położenia samego guza można ocenić jego stosunek do struktur otaczających – opłucnej, osierdzia, śródpiersia, serca i nacz...

Cecha N

U pacjentów z lokalnie ograniczonym niedrobnokomórkowym rakiem płuca resekcyjnym klinicznie objęcie procesem rozrostowym węzłów chłonnych klatki piersiowej determinuje strategię leczenia. Ocena cechy N najczęściej przesądza o możliwości leczenia r...

Znaczną poprawę poprawności określania charakteru węzłów chłonnych w przebiegu NDRP osiągnięto dzięki użyciu pozytonowej tomografii emisyjnej. Szczególnie istotna jest ocena metaboliczna w PET węzłów powiększonych w badaniu TK oraz stwierdzenie pobudzenia metabolicznego w niewielkich węzłach poniżej 10 mm klasyfikowanych w badaniu TK jako węzły normalne[9] (ryc. 4). Czułość i swoistość PET w diagnostyce przerzutów NDRP do węzłów chłonnych klatki piersiowej wynosi odpowiednio 74-84 proc. i 85-89 proc.[7-9] Wyniki fałszywie pozytywne występują w przypadku zmian zapalnych, co obniża swoistość oceny węzłów chłonnych śródpiersia i wnęk płucnych (ryc. 5). Na zasadniczą rolę ograniczonej wielkości węzła chłonnego jako przyczyny ocen fałszywie ujemnych i ograniczonej czułości PET-TK wskazują Perigaud i wsp., którzy w przypadku węzłów subcentymetrowych wykazali niską, jedynie 40-proc. czułość,[10] jednak mikroprzerzutowanie do węzłów chłonnych (zmiany o średnicy poniżej 2 mm) nie może być wykryte jakąkolwiek używaną klinicznie metodą z dziedziny radiologicznej i radioizotopowej diagnostyki obrazowej (ryc. 6).

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Obrazowanie PET z 18F-fluorodeoksyglukozą w ocenie stopnia zaawansowania NDRP

Diagnoza NDRP stawiana jest zwykle ze znacznym opóźnieniem i przy wysokim stopniu zaawansowania, co skutkuje niską skutecznością leczenia. W momencie rozpoznania [...]

Ocena wznowy

PET-TK z użyciem fluorodeoksyglukozy odgrywa dużą rolę w poterapeutycznym rozpoznawaniu wznowy lub choroby resztkowej NDRP (ryc. 8-10). Oceniono wartość badania w [...]

18F-FDG-PET-TK a MR całego ciała

Sommer i wsp. oraz Chen i wsp. wskazują na podobną dokładność diagnostyczną rezonansu magnetycznego całego ciała z sekwencją DWI (ang. diffusion [...]