Wszystko, co powinno się wiedzieć o anafilaksji, zagrażającej życiu chorobie alergicznej

Anafilaksja jest szybko rozwijającą się chorobą alergiczną. Rozwija się i w mechanizmie IgE-zi w mechanizmie IgE-zależnym, i IgE-niezależnym. Prawidłowe i wczesne rozpoznanie wstrząsu anafilaktycznego umożliwia właściwe leczenie. Znajomość czynników mogących wywołać anafilaksję jest bardzo ważna. W pracy omówiono przyczyny, rozwój i przebieg oraz zasady zapobiegania anafilaksji.

Wytyczne Światowej Organizacji Alergii (WAO) przygotowane przez międzynarodową grupę ekspertów zaproponowały dla szybko rozwijającej się reakcji, jaką jest anafilaksja, wspólną definicję. Anafilaksja jest ostrą, zagrażającą życiu reakcją uogólnioną lub systemową spowodowaną nadwrażliwością.[8]

Wstrząs anafilaktyczny (anafilaksja) jest najgroźniejszą chorobą atopową. Reakcja anafilaktyczna jest bardzo szybko rozwijającą się i zagrażającą życiu reakcją nadwrażliwości organizmu w odpowiedzi na kontakt z jakimś czynnikiem.

Pierwsze obserwacje dotyczące anafilaksji spotykamy w literaturze medycznej pochodzącej ze starożytnej Grecji oraz Chin. Na początku XX wieku, w 1901 roku, Charles Robert Richet i Paul Portier dokładnie opisali chorobę i użyli po raz pierwszy określenia anafilaksja. Kontynuowali badania naukowe nad tym zjawiskiem, co przyniosło im w 1913 roku Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny i fizjologii za badania nad problemem anafilaksji. Od tego czasu poznaliśmy wiele związków chemicznych odpowiedzialnych za rozwój reakcji anafilaktycznej oraz mechanizmy powodujące ich wystąpienie.

Etapy leczenia

1. W pierwszej kolejności należy przerwać narażenie na czynnik wywołujący reakcję, zabezpieczyć substancję podejrzaną o wywołanie reakcji anafilaktycznej.

2. Kolejno trzeba sprawdzić i zabezpieczyć drożność dróg oddechowych oraz dostęp do żyły w celu wykonania wstrzyknięć i wlewów dożylnych.

3. Należy ułożyć pacjenta na plecach z uniesionymi kończynami dolnymi lub w wygodnej dla niego pozycji.