Streszczenie
Pacjentka była objęta rutynową opieką prenatalną. W posiewie moczu wykonanym 6,5 miesiąca przed przyjęciem do szpitala wyhodowano paciorkowce z grupy B. Na tydzień przed hospitalizacją wystąpił u niej przemijający nieżyt nosa bez gorączki, nudności, wymiotów, biegunki ani objawów dyzurycznych. W chwili przyjęcia do szpitala pacjentka przyjmowała preparat witaminowy dla kobiet w ciąży, żelazo oraz paracetamol. W przeszłości nie stwierdzono u niej żadnych uczuleń. Kobieta mieszkała z mężem i pracowała w opiece zdrowotnej. Miała psa i kota, ale po zwierzętach sprzątał jej mąż. Nie piła alkoholu, nie paliła tytoniu ani nie używała narkotyków. W przeszłości podróżowała do Europy i Meksyku. Jej ojciec zmarł w wieku 59 lat z powodu choroby serca, a u siostry wystąpiły dwa poronienia samoistne.
Wyniki badań laboratoryjnych przedstawiono w tabeli. Badanie ogólne moczu było prawidłowe. Przed porodem oraz w trakcie porodu podawano ampicylinę i gentamycynę. Urodził się chłopiec z masą ciała 3230 g, który w skali Apgar uzyskał 8 punktów w 1 minucie oraz 9 punktów w 5. Łożysko ważyło 480 g (60 centyl dla wieku ciążowego), a jego ocena morfologiczna nie ujawniła makroskopowych nieprawidłowości. Mikroskopowo stwierdzono nasilone ostre zapalenie doczesnej podstawnej (tkanka matczyna) z naciekiem z granulocytów obojętnochłonnych i kwasochłonnych, wytworzeniem się ropni oraz martwicą, ale nie było ostrego zapalenia błon płodowych ani nie stwierdzono obecności drobnoustrojów.
W przybliżeniu po 10 godzinach od porodu ciepłota ciała pacjentki wzrosła do 38,4°C, a liczba krwinek białych była zwiększona. Rozpoczęto podawanie klindamycyny. Czwartego dnia pobytu w szpitalu, po 37 godzinach od porodu, u pacjentki wystąpiła duszność. Ciśnienie tętnicze wynosiło 90/50 mm Hg, a częstość rytmu serca 130-139 uderzeń na minutę. W ciągu następnych 13 godzin skurczowe ciśnienie tętnicze zmniejszyło się do 70-79 mm Hg i pozostało niskie pomimo dożylnego podawania płynów. Ciepłota ciała wynosiła 38,1°C, a częstość oddechów 22 na minutę. W badaniu przedmiotowym oceniono, że pacjentka była w dość ciężkim stanie ogólnym. Stwierdzono trzeszczenia nad polami płucnymi i niezbyt głośny szmer skurczowy (głośność 2/6 w skali Levine’a). Brzuch był rozdęty i miękki, z osłabioną perystaltyką i bolesnością w miejscu nacięcia powłok, które było czyste i suche, bez odczynu zapalnego. Kończyny były chłodne, z umiarkowanie nasilonymi obrzękami. Stężenie glukozy, fosforu i kwasu moczowego we krwi było prawidłowe, podobnie jak wyniki badań krzepnięcia krwi. Wyniki innych badań laboratoryjnych przedstawiono w tabeli. Elektrokardiogram wykazał rytm zatokowy o częstości 129 uderzeń na minutę, z małą amplitudą zespołów QRS i nieswoistymi nieprawidłowościami odcinka ST. Chora została przeniesiona na oddział intensywnej opieki medycznej.
Dodaj do ulubionych
