Egzamin z interny

tak­że umie­jęt­ność roz­wią­zy­wa­nia te­stów. Chcąc po­móc czy­tel­ni­kom w do­brym przy­go­to­wa­niu się do spraw­dzia­nu, co mie­siąc pu­bli­ku­je­my py­ta­nia te­sto­we, któ­rych for­ma jest bar­dzo zbli­żo­na do py­tań eg­za­mi­na­cyj­nych. Przy każ­dym z py­tań za­miesz­cza­my kon­sul­to­wa­ny przez wy­bit­ne­go spe­cja­li­stę opis, któ­ry po­wi­nien po­zwo­lić na zna­le­zie­nie pra­wi­dło­wej od­po­wie­dzi. Za­gad­nie­nia, do któ­rych uło­żo­ne są py­ta­nia, zo­sta­ły na­de­sła­ne przez czy­tel­ni­ków. Pro­po­zy­cje ko­lej­nych te­ma­tów, któ­re zda­niem Pań­stwa war­to za­mie­ścić w re­pe­ty­to­rium, pro­si­my nad­sy­łać na ad­res: re­pe­ty­to­rium@me­di­cal­-tri­bu­ne.pl

1. Zgodnie z wytycznymi Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego z 2011 r. do preferowanych leków hipotensyjnych u pacjentów z izolowanym skurczowym nadciśnieniem tętniczym oraz u osób w wieku podeszłym należą:
1. Diuretyki tiazydowe oraz niedihydropirydynowi antagoniści wapnia jako leki pierwszego wyboru, inhibitory ACE lub sartany jako leki drugiego wyboru

‡ 2. Diuretyki tiazydowe oraz dihydropirydynowi antagoniści wapnia jako leki pierwszego wyboru; inhibitory ACE lub sartany jako leki drugiego wyboru

‡ 3. Diuretyki tiazydowe oraz dihydropirydynowi antagoniści wapnia jako leki pierwszego wyboru; inhibitory ACE lub β-adrenolityki jako leki drugiego wyboru

‡ 4. Inhibitory ACE lub sartany jako leki pierwszego wyboru; diuretyki tiazydowe oraz niedihydropirydynowi antagoniści wapnia jako leki drugiego wyboru

‡ 5. Inhibitory ACE lub sartany jako leki pierwszego wyboru; diuretyki tiazydowe oraz dihydropirydynowi antagoniści wapnia jako leki drugiego wyboru

Zgodnie z wytycznymi Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego z 2011 r. do preferowanych grup leków hipotensyjnych stosowanych w leczeniu izolowanego nadciśnienia tętniczego skurczowego oraz u osób w wieku podeszłym należą: diuretyki tiazydowe oraz dihydropirydynowi antagoniści wapnia jako leki pierwszego wyboru i inhibitory ACE lub sartany jako leki drugiego wyboru.

2. Wskaż objawy przedmiotowe niedomykalności zastawki aortalnej:
A. Uderzenie koniuszkowe rozlane, przesunięte w lewo i ku dołowi

B. Szorstki szmer skurczowy promieniujący do szyi

C. Wysoka amplituda ciśnienia tętniczego krwi, ze zwiększonym ciśnieniem skurczowym i często nieoznaczalnym rozkurczowym

D. Wyższe ciśnienie skurczowe na kończynach dolnych niż na kończynach górnych (objaw Hilla)

E. Wysokie i chybkie tętno

Wybierz zestaw prawidłowych odpowiedzi:

1. ABCDE, 2. BCE, 3. ACDE, 4. CDE, 5. ABE

Objawy przedmiotowe niedomykalności zastawki aortalnej to: wysoka amplituda ciśnienia tętniczego krwi ze zwiększonym ciśnieniem skurczowym i często nieoznaczalnym rozkurczowym, wyższe ciśnienie skurczowe na kończynach dolnych niż na kończynach górnych (objaw Hilla), wysokie i chybkie tętno. Rozlane, przesunięte w lewo i ku dołowi uderzenie koniuszkowe oraz szorstki szmer skurczowy promieniujący do szyi to objawy charakteryzujące zwężenie zastawki aortalnej.

3. Prawidłowe postępowanie w przypadku pacjenta z tętniakiem aorty piersiowej obejmuje:

A. Normalizację ciśnienia tętniczego za pomocą leków z grupy antagonistów wapnia

B. Normalizację ciśnienia tętniczego za pomocą leków z grupy β-adrenolityków

C. Leczenie inwazyjne tętniaków bezobjawowych o średnicy >55 mm w przypadku aorty wstępującej i >65 mm w przypadku aorty zstępującej

D. Leczenie inwazyjne tętniaków objawowych i bezobjawowych o średnicy >55 mm niezależnie od lokalizacji

E. Leczenie inwazyjne wszystkich tętniaków objawowych i pękniętych

Wybierz zestaw prawidłowych odpowiedzi:

1. ACE, 2. BDE, 3. ADE, 4. BD, 5. BCE

Prawidłowe postępowanie w przypadku pacjenta z tętniakiem aorty piersiowej obejmuje eliminację czynników ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, zwłaszcza zaprzestanie palenia i normalizację ciśnienia tętniczego za pomocą leków z grupy β-adrenolityków. Leczenie inwazyjne stosuje się w przypadku tętniaków bezobjawowych o średnicy >55 mm w przypadku aorty wstępującej i >65 mm w przypadku aorty zstępującej oraz wszystkich tętniaków objawowych i pękniętych.

4. Do ustalonych i pewnych czynników ryzyka wystąpienia epizodu sercowo-naczyniowego należą:

A. Wiek >55. r.ż. u mężczyzn i >65. r.ż. u kobiet

B. Grubość kompleksu intima-media tętnicy szyjnej >0,9 mm

C. Przedwczesne wystąpienie choroby sercowo-naczyniowej w rodzinie (<55. r.ż. u mężczyzn i <65. r.ż. u kobiet)

D. Wskaźnik Sokołowa-Lyona >38 mm

E. Wskaźnik kostka-ramię >0,9

Wybierz zestaw prawidłowych odpowiedzi:

1. ADE, 2. AC, 3. ABCDE, 4. BCE, 5. ACD

Do ustalonych i pewnych czynników ryzyka wystąpienia epizodu sercowo-naczyniowego należą m.in. wiek >55. r.ż. u mężczyzn i >65. r.ż. u kobiet oraz przedwczesne ujawnienie się choroby sercowo-naczyniowej w rodzinie (<55. r.ż. u mężczyzn i <65. r.ż. u kobiet). Grubość kompleksu intima-media tętnicy szyjnej >0,9 mm lub obecność blaszki miażdżycowej w tętnicy szyjnej, cechy przerostu lewej komory serca, w tym wskaźnik Sokołowa-Lyona >38 mm oraz wskaźnik kostka-ramię >0,9 to cechy subklinicznych uszkodzeń narządowych w przebiegu nadciśnienia tętniczego, które mogą być dodatkowo uwzględniane w ocenie ryzyka wystąpienia epizodu sercowo-naczyniowego.

5. Zgodnie z wytycznymi Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego z 2011 r. wskazaniami do całodobowego monitorowania ciśnienia tętniczego są:

A. Świeżo rozpoznane nadciśnienie tętnicze

B. Nadciśnienie tętnicze u kobiet w ciąży

C. Wahania wartości ciśnienia tętniczego w pomiarach gabinetowych >20 mmHg

D. Cukrzyca typu 1

E. Cukrzyca typu 1 i 2

Wybierz zestaw prawidłowych odpowiedzi:

1. ABD, 2. ABCE, 3. ABCD, 4. BCD, 5. BCE

Zgodnie z wytycznymi Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego z 2011 r. wskazania do całodobowego monitorowania ciśnienia tętniczego (ABPM – ambulatory blood pressure monitoring) obejmują: wahania wartości ciśnienia tętniczego w pomiarach gabinetowych lub pomiędzy pomiarami domowymi a gabinetowymi >20 mmHg, nadciśnienie tętnicze u kobiet w ciąży, cukrzycę typu 1 i 2, nadciśnienie tętnicze oporne na leczenie, występowanie objawów sugerujących hipotonię ortostatyczną (zawroty głowy, zasłabnięcia, upadki, utraty przytomności).

6. Skalę MELD (Model of End-Stage Liver Disease) wykorzystuje się do oceny pacjentów z niewyrównaną marskością wątroby oraz w  procesie kwalifikacji do zabiegu przeszczepienia wątroby. Ocenia się w niej następujące parametry:
A. Stężenie kreatyniny

B. Stężenie mocznika

C. INR

D. Stężenie bilirubiny

E. Aktywność aminotransferaz

Wybierz zestaw prawidłowych odpowiedzi:

1. ABCDE, 2. ACD, 3. ACDE, 4. CDE, 5. ABCD

W skali MELD, używanej obecnie w Stanach Zjednoczonych do alokacji wątroby do transplantacji, ocenia się stężenie kreatyniny (maks. do 4 mg/dl), INR i stężenie bilirubiny. W zmodyfikowanej skali MELD-Na ocenia się również stężenie sodu. Maksymalny możliwy do uzyskania wynik to 40.

7. Postępowanie przy krwawieniu z żylaków przełyku u pacjentów z marskością wątroby obejmuje:
A. Profilaktyczne leczenie przeciwbakteryjne

B. Podawanie wazopresyny lub terlipresyny

C. Podawanie analogów somatostatyny

D. Skleroterapię endoskopową

E. Opaskowanie endoskopowe

Wybierz zestaw prawidłowych odpowiedzi:

1. ABCDE, 2. BCDE, 3. ABC, 4. DE, 5. ADE

W leczeniu krwawienia z żylaków stosuje się głównie metody endoskopowe: skleroterapię (obliteracja, nastrzykiwanie lub ostrzykiwanie) i opaskowanie (zakładanie gumowych opasek analogicznie jak w przypadku żylaków odbytu). Farmakoterapia polega na zastosowaniu leku obniżającego ciśnienie w układzie wrotnym, np.: wazopresyny, terlipresyny (syntetyczny analog wazopresyny), somatostatyny lub oktreotydu (syntetyczny analog somatostatyny). U pacjentów z marskością wątroby zaleca się też zastosowanie przez 7 dni leczenia przeciwbakteryjnego (norfloksacyna, cyprofloksacyna lub ceftriakson).

8. Wskaż czynnik, który zwiększa ryzyko uszkodzenia błony śluzowej podczas stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ):

1. Wiek >60. r.ż.‡
2. Niewydolność nerek

‡ 3. Leczenie glikokortykosteroidami lub doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi

‡ 4. Zakażenie Helicobacter pylori

‡ 5. Wszystkie wyżej wymienione

Ryzyko uszkodzenia błony śluzowej podczas stosowania NLPZ zwiększają następujące czynniki: wiek >60. r.ż., wrzód trawienny lub krwawienie wrzodowe w wywiadzie, inne ciężkie choroby, równoczesne przyjmowanie kilku NLPZ, przyjmowanie NLPZ w dużej dawce, leczenie glikokortykosteroidami lub lekami przeciwzakrzepowymi, zakażenie H. pylori.

9. Do czynników ryzyka rozwoju raka trzustki należą:
A. Palenie tytoniu

B. Dziedziczne zapalenie trzustki

C. Zespół Peutza i Jeghersa

D. Cukrzyca typu 2

E. Wirusowe zapalenie wątroby typu C

Wybierz zestaw prawidłowych odpowiedzi:

1. ABCDE, 2. ABCD, 3. ABC, 4. ABD, 5. ACD

Do czynników ryzyka rozwoju raka trzustki należą m.in: palenie tytoniu, otyłość, czynniki genetyczne (dziedziczne zapalenie trzustki, dziedziczny rak piersi lub jajnika, rodzinny nietypowy zespół czerniaka, zespół Peutza i Jeghersa, dziedziczny rak jelita grubego i odbytnicy niezwiązany z polipowatością, rodzinna polipowatość gruczolakowata jelita grubego), cukrzyca typu 2 oraz insulinooporność. Według niektórych badań czynnikami ryzyka mogą być także zakażenia H. pylori i wirusem zapalenia wątroby typu B. Nie wykazano jednoznacznie związku pomiędzy spożywaniem alkoholu a rozwojem raka trzustki. Dane na ten temat są niejasne, głównie ze względu na towarzyszące spożyciu alkoholu palenie tytoniu.

10. Do czynników ryzyka wystąpienia kamicy barwnikowej pęcherzyka żółciowego należą:

A. Niedokrwistość hemolityczna

B. Otyłość

C. Mukowiscydoza

D. Długotrwałe całkowite leczenie pozajelitowe

E. Marskość wątroby

Wybierz zestaw prawidłowych odpowiedzi:

1. ABCDE, 2. ABCD, 3. ADE, 4. BC, 5. ACDE

Do czynników ryzyka wystąpienia kamicy barwnikowej pęcherzyka żółciowego należą: niedokrwistość hemolityczna, choroba Leśniowskiego-Crohna, marskość wątroby i długotrwałe całkowite żywienie pozajelitowe. Otyłość i mukowiscydoza to czynniki ryzyka kamicy cholesterolowej, do których należą także: czynniki genetyczne, płeć żeńska, podeszły wiek, przyjmowanie estrogenów, cukrzyca, hipertriglicerydemia, leczenie fibratami, wahania masy ciała.