Spis treści
Wprowadzenie
W roku 1986 angielski psycholog Alan Baddeley 1 zaproponował wprowadzenie opisowego terminu „zespół zaburzeń wykonawczych” (dysexecutive syndrome) w miejsce od dawna używanego w klinice (z wyraźnym odniesieniem anatomicznym), czyli „zespołu płata czołowego”. Autor ten zakładał, że jedną z funkcji obszarów czołowych jest zarządzanie i nadzorowanie zachowania celowego, za co odpowiedzialny jest m.in. centralny czynnik wykonawczy (central executive), traktowany jako konstrukt
Dodaj do ulubionych
