Streszczenie
Brak całkowicie wskazań do leczenia i do diagnozowania takiego noworodka. Żółtaczka u donoszonego zdrowego, karmionego piersią noworodka jest najczęściej objawem ustępującym samoistnie, bez leczenia. Może utrzymywać się do 6-8 a nawet 12 tygodnia życia. Kwas ursodeoksycholowy jest lekiem żółciopędnym i hepatoprotekcyjnym. Wykazano korzystny wpływ leczenia z zastosowaniem tego leku w żółtaczce cholestatycznej, związanej z podwyższonym stężeniem bilirubiny bezpośredniej. Najczęstszą przyczyną cholestazy noworodkowej jest przewlekłe żywienie pozajelitowe u noworodków z małą lub ekstremalnie małą masą ciała, a także: galaktozemią, atrezją dróg żółciowych, zakażeniem TORCH, posocznicą, mukowiscydozą, zespołem zagęszczonej żółci, niedoborem alfa-1 antytrypsyny.
2. Czy w leczeniu bilirubinemii noworodkowej można stosować środki zmniejszające stężenie bilirubiny (pojenie 5% glukozą, przegotowanie pokarmu kobiecego)?
Glukoza 5% czy przegotowany pokarm nie są środkami zmniejszjącymi stężenie bilirubiny. Noworodka nie poi się żadnymi płynami. Karmienie piersią to także wystarczające pojenie. Pojenie nie zwiększy przejściowej u noworodka aktywności UDPGT. Aktywność ta wzrasta wraz z wiekiem pourodzeniowym. Dożylna podaż glukozy może być niekiedy uzasadniona przy współistnieniu znacznego ubytku masy ciała. Metoda przegotowywania pokarmu nie ma żadnych racjonalnych patofizjologicznych przesłanek i mieści się w kategoriach działań paramedycznych pozostających bez wpływu na stan noworodka i niewywołujących skutków terapeutycznych. Gotowanie pokarmu kobiecego zuboża go o wiele korzystnych czynników immunologicznych i bakteriostatycznych, chociaż wartość odżywcza jest zachowana. Pasteryzacja, a więc poddanie mleka działaniu temperatury 62,5°C przez 30 min (metoda Holtera) lub 72°C przez 15 min (flash) stosowana jest w bankach mleka kobiecego (w Polsce nie ma takich banków) przyjmujących, przechowujących i dystrybuujących mleko dawczyń, a także w przypadku matki nosicielki wirusa cytomegalii, która urodziła wcześniaka. Podczas pasteryzacji bez zmiany pozostają takie składniki mleka, jak: lizozym, czynniki wzrostu, przeciwciała IgA, sIgA, monoglicerydy, witaminy, wolne kwasy tłuszczowe, kwas linolowy i linolenowy, cytokiny przeciwzapalne i bakteriobójcze. Inaktywowane są jednak komórki mleka, limfocyty B i T, laktoperoksydaza składniki dopełniacza, leukocyty, lipaza, przeciwciała IgM i IgG.
Dodaj do ulubionych