Streszczenie
PICO
Pytanie: Jakie jest odległe przeżycie i wzrost dzieci, u których w pierwszych dwóch latach życia rozpoznano przewlekłą chorobę nerek o ciężkim przebiegu?
Rodzaj zagadnienia: Rokowanie
Projekt badania: Badanie retrospektywne
W Great Ormond Street Hospital for Children w Londynie przeprowadzono retrospektywne badanie dzieci, u których we wczesnym okresie życia rozpoznano ciężką niewydolność nerek. Oceniano odległą umieralność i wzrost w tej populacji. Przeanalizowano dane dzieci urodzonych w latach 1986-97, u których w ciągu pierwszych sześciu miesięcy życia rozpoznano przewlekłą chorobę nerek z wartością GFR <20 ml/min/1,73 m2 lub wymagających dializowania albo przeszczepienia nerki w pierwszych dwóch latach życia.
Rutynowe postępowanie polegało na żywieniu dzieci przez zgłębnik, jeśli nie osiągały spodziewanego wzrostu, stosowaniu dializy otrzewnowej jako preferowanej metody dializowania, podawaniu rekombinowanego ludzkiego hormonu wzrostu (rhGH) dzieciom małym i niedostatecznie rosnącym oraz przeszczepianiu nerki dzieciom po osiągnięciu przez nie masy ciała co najmniej 8 kg. Kohortę podzielono na dwie grupy w zależności od występowania lub nie chorób współistniejących (za które uznano zajęcie narządu innego niż nerka, poza nieznacznym opóźnieniem rozwoju).
Ogółem 101 dzieci (w tym 76 chłopców) obserwowano przez okres, którego mediana wyniosła 13,9 roku. Mediana wieku dzieci, które przeżyły, wyniosła 17,8 roku. U 51 uczestników współistniała co najmniej jedna choroba (u 41 więcej niż jedna). Zmarło 28 dzieci (w tym 17, u których współistniały inne choroby). Pięcioro dzieci, które zmarły, nie rozpoczęło przedtem dializowania, a rodzice kolejnych siedmiorga odmówili zgody na dializowanie dziecka. Ogólne przeżycie chorych wyniosło 87% po roku,75% po 10 latach i 72% po 20 latach. Żywienie przez zgłębnik stosowano u 66 dzieci, a 14 otrzymywało rhGH. Wśród 32 chorych w wieku powyżej 18 lat 17 osiągnęło wzrost w granicach normy. Współistnienie innych chorób niekorzystnie wpływało na ostateczny wzrost.