Streszczenie
Rozpoznawanie naczyniaka naczyniówki
Rozpoznanie naczyniaka naczyniówki ustala się na podstawie wyników badania klinicznego i badań dodatkowych. W praktyce klinicznej ograniczony naczyniak naczyniówki przybiera wygląd guzka o lekko czerwono-pomarańczowym zabarwieniu i umiejscowionego w tylnym biegunie (ryc. 1A). Rozlany naczyniak naczyniówki jest intensywnie czerwono-pomarańczowym pogrubieniem tylnej części naczyniówki (ryc. 2A). Dodatkowe badania diagnostyczne wykonywane u chorych na naczyniaka naczyniówki omówiono niżej.
Ultrasonografia
Naczyniak naczyniówki charakteryzuje wysoka reflektywność wewnętrzna (w prezentacji A) oraz cechy akustyczne guza litego (w prezentacji B). Rozlaną postać naczyniaka charakteryzuje wyraźne rozlane pogrubienie naczyniówki, podczas gdy w postaci ograniczonej występuje owalna lub łuskowata masa.
Angiografia fluoresceinowa
We wczesnej fazie tętniczej wyraźnie widać silną fluorescencję guza (ryc. 1C), a w fazie późnej rozlaną silną fluorescencję (ryc. 1D). Rozlaną postać naczyniaka cechuje rozlana silna fluorescencja w fazie przedtętniczej. Często współistnieje płyn podsiatkówkowy.
Angiografia indocyjaninowa
Podczas tego badania wczesna hiperfluorescencja pojawia się przed upływem pierwszej minuty (ryc. 1E), a wypłukanie barwnika w fazie późnej następuje w 20 minucie, co sprawia, że obszar guza wykazuje hipofluorescencję w stosunku do otaczającej go naczyniówki (ryc. 1F). Późne wypłukanie barwnika obserwowane w ograniczonym naczyniaku naczyniówki klasycznie nie występuje w postaciach rozlanych guza.
Autofluorescencja
Naczyniak naczyniówki cechuje się niewielką wewnętrzną autofluorescencją. Lipofuscyna na powierzchni guza oraz świeży płyn podsiatkówkowy wykazują hiperautofluorescencję, a rozrost i zanik nabłonka barwnikowego siatkówki (retinal pigmented epithelium,RPE) hipoautofluorescencję (ryc. 1B i 2 B).
Dodaj do ulubionych