Streszczenie
Niewiele dzieci zgłasza się na badanie bilansowe, bez objawów zaburzenia czynności narządu wzroku. Niestety, ciągle zdarzają się pacjenci, którzy byli uspokajani mimo zgłaszania nieprawidłowych symptomów lub poddawani nieprawidłowej terapii z następowym pogorszeniem stanu zdrowia. Do pierwszej grupy należą dzieci z zezem, których zaniepokojeni rodzice bywają uspokajani przez pediatrę – zalecana jest cierpliwość i oczekiwanie aż „fizjologiczny” zez sam ustąpi w kolejnym roku życia. Z ogromnym naciskiem należy podkreślić, że powyżej 2 miesięcy życia zez zawsze jest objawem nieprawidłowym i wskazuje na problem ze strony narządu wzroku. W każdym przypadku należy go zdiagnozować okulistycznie, ponieważ bywa objawem alarmującym – tak jest w przypadku chorób nowotworowych. Natomiast do grupy drugiej stosunkowo często można zaliczyć niemowlęta z łzawieniem, nagminnie leczone przez pediatrów steroidowymi lekami przeciwzapalnymi. Wśród tych pacjentów zdarzają się również dzieci z jaskrą czy siatkówczakiem, które mogłyby trafić do okulisty znacznie wcześniej i uniknąć zaawansowanego rozwoju choroby.
Mały pacjent powinien trafić do okulisty w przypadku każdej niedyspozycji układu wzrokowego, każdego zaburzenia funkcji, objawów bólowych bądź zmiany wyglądu narządu wzroku. Poza wskazaniami okulistycznymi badanie może wnieść istotne informacje w przypadku podejrzenia chorób neurologicznych (szczególnie guza OUN), zmian metabolicznych, chorób układowych, chorób zakaźnych, zaburzeń rozwojowych i innych.
Problemy okulistyczne stwierdzane u dzieci w poszczególnych przedziałach wiekowych są różne, niektóre jednak występują w danym przedziale szczególnie często.
Dodaj do ulubionych