Streszczenie
Terapia elektrowstrząsowa należy do najskuteczniejszych fizycznych metod leczenia w psychiatrii. Wciąż jednak budzi kontrowersje i jest tematem dyskusji zarówno wśród badaczy, jak i klinicystów. W artykule przedstawiono aktualne standardy skutecznej terapii EW oraz omówiono wskazania do jej stosowania.
Działanie i znaczenie terapii elektrowstrząsowej
Działanie terapii elektrowstrząsowej (EW) polega na wywołaniu u znieczulonego i znajdującego w stanie miorelaksacji pacjenta napadu padaczkowego pod wpływem krótkotrwałych impulsów prądu. Przy zastosowaniu ze ściśle określonych wskazań działanie EW jest z reguły szybsze niż farmakoterapii. W niektórych przypadkach EW jest leczeniem ratującym życie,w szczególności u chorych zagrożonych samobójstwem.
Dzięki EW można w różny sposób zapobiec pogarszaniu stanu chorobowego. Terapia elektrowstrząsowa pomaga przełamać epizody psychotyczne i katatonię lub zapobiec ich przejściu w stan przewlekły. W szczególnych przypadkach EW mogą zastąpić leczenie psychofarmakologiczne, na przykład w terapii depresji lub zaburzeń psychotycznych. Terapię elektrowstrząsową często stosuje w skojarzeniu z lekami. Jednocześnie należy wspomnieć, że niektórzy pacjenci pozostają w stanie stabilnym bez przyjmowania leków, tylko dzięki podtrzymującym zabiegom EW. Do tego typu sytuacji dochodzi szczególnie wtedy, gdy leki są nieskuteczne lub gdy nie można ich zastosować ze względu na nasilone działania niepożądane. Jeżeli EW są odpowiednio wcześnie zastosowane, to w przypadku ciężkich chorób psychicznych w najkorzystniejszym przypadku można nawet uniknąć lub przynajmniej zredukować skutki choroby, jak na przykład stygmatyzację lub społeczne i rodzinne następstwa długotrwałej choroby psychicznej.
Dodaj do ulubionych