Sonda

W jaki sposób dermatolodzy mogą usprawnić współpracę z innymi specjalistami i jakie zmiany systemowe są konieczne, żeby poprawić interdyscyplinarność opieki nad pacjentem?

Monika Stelmach

Prof. dr hab. med. Roman Nowicki, kierownik Katedry i Kliniki Dermatologii, Wenerologii i Alergologii GUMed

Skóra jest nazywana narządem sygnałowym, który odzwierciedla zarówno stan zdrowia, jak również objawy wielu chorób i zaburzeń narządowych, metabolicznych, zapalnych, naczyniowych i nowotworowych. Typowe choroby dermatologiczne, np. łuszczyca lub atopowe zapalenie skóry, mogą powodować zmiany wielonarządowe, które wymagają pomocy kilku specjalistów. Często też obserwujemy na skórze niepożądane odczyny polekowe wywołane przez farmaceutyki stosowane przez lekarzy innych specjalności. Interdyscyplinarne podejście do chorego jest podstawą prawidłowej nowoczesnej diagnostyki i terapii. Dotyczy to pacjentów w każdym wieku, zwłaszcza osób starszych, u których poza chorobą podstawową istnieje wiele zaburzeń i schorzeń ze strony narządów wewnętrznych.

Niedostateczna współpraca między specjalistami bywa związana z brakiem wiedzy lub dobrej woli, a niekiedy czasu. Największe trudności mamy w przypadku pacjentów leżących, u których istnieje potrzeba hospitalizacji na innym oddziale. Najczęściej wynika to z niedoboru miejsc. Zdarza się też, że w strukturach szpitala nie ma pełnego oddziału internistycznego, a kliniki internistyczne są obecnie bardzo ściśle profilowane. Należałoby poprawić finansowanie, szeroko rozumiane warunki pracy i świadczonych usług medycznych oraz zmniejszyć liczbę pacjentów przypadających na lekarza.

Współpracy sprzyja na pewno tworzenie wielospecjalistycznych ośrodków i poradni leczenia różnych schorzeń, w których zatrudniani są lekarze wielu specjalizacji. Powoływanie placówek interdyscyplinarnych powinno dotyczyć zwłaszcza leczenia schorzeń, w przebiegu których zajętych jest wiele narządów lub tkanek, np. choroby tkanki łącznej, choroby alergiczne, układowe zapalenia naczyń, przewlekłe owrzodzenia podudzi, mastocytoza i chłoniaki. Niezwykle ważne jest organizowanie interdyscyplinarnych konferencji naukowych, na których eksperci reprezentujący poszczególne dziedziny medycyny prezentują najnowsze doniesienia naukowe lekarzom praktykom zajmującym się leczeniem różnych chorób.

Dr n. med. Aleksandra Sejda, Zakład Patomorfologii Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Olsztynie

Z jednej strony rośnie liczba nowotworów skóry, a z drugiej – w większym stopniu pacjenci są świadomi zagrożenia. Sami zgłaszają się do lekarza w celu diagnozy i ewentualnego usunięcia znamion melanocytowych, zanim objawy choroby będą wyraźne. Dzięki temu jesteśmy w stanie częściej rozpoznawać chorobę na wczesnym etapie rozwoju. W tej sytuacji niezwykle ważne jest wypracowanie standardów współpracy na linii dermatolog – patomorfolog.

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Prof. dr hab. med. Roman Nowicki, kierownik Katedry i Kliniki Dermatologii, Wenerologii i Alergologii GUMed

Skóra jest nazywana narządem sygnałowym, który odzwierciedla zarówno stan zdrowia, jak również objawy wielu chorób i zaburzeń narządowych, metabolicznych, zapalnych, naczyniowych [...]

Dr n. med. Aleksandra Sejda, Zakład Patomorfologii Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Olsztynie

Z jednej strony rośnie liczba nowotworów skóry, a z drugiej – w większym stopniu pacjenci są świadomi zagrożenia. Sami zgłaszają się [...]

Prof. dr hab. med. Marek Ruchała, kierownik Katedry i Kliniki Endokrynologii, Przemiany Materii i Chorób Wewnętrznych, Uniwersytet Medyczny w Poznaniu

Zmiany dermatologiczne bywają pierwszymi objawami chorób endokrynologicznych, które pacjent zauważa. Chorobie Gravesa-Basedowa mogą towarzyszyć obrzęk przedgoleniowy i akropachia. Objawem choroby Addisona [...]

Prof. dr hab. med. Piotr Rutkowski, kierownik Kliniki Nowotworów Tkanek Miękkich, Kości i Czerniaków Centrum Onkologii – Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie

Dziś każdy wielospecjalistyczny szpital onkologiczny współpracuje z oddziałem dermatologicznym. Diagnostyka czerniaka i innych nowotworów skóry jest prowadzona najczęściej przez przedstawicieli obu [...]

prof. dr hab. med. Anna Zalewska-Janowska, dermatolog, alergolog, immunolog kliniczny, kierownik Zakładu Psychodermatologii w Katedrze Immunologii Klinicznej i Reumatologii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi

Głównym problemem lekarzy w moim odczuciu nie jest brak świadomości związku między chorobami skóry a stanem psychologicznym pacjenta, ale brak czasu. [...]

Dr n. med. Małgorzata Szulc, Katedra i Zakład Periodontologii UM we Wrocławiu

Często nie możemy postawić diagnozy lub rozpocząć leczenia bez konsultacji z innymi lekarzami. Pacjenci z chorobami śluzówkowo-skórnymi powinni być leczeni zarówno [...]