Temat numeru

Problemy dotyczące wkładek wewnątrzmacicznych: ocena za pomocą ultrasonografii

Thomas D. Shipp, MD, RDMS1
Bryann Bromley, MD2

1Vice President, Diagnostic Ultrasound Associates, PC, Brookline, Massachussetts, Sonologist, Associate Professor of Obstetrics, Gynecology and Reproductive Biology, Brigham and Women’s Hospital, Department of OB/GYN, Boston

2Vice President, Diagnostic Ultrasound Associates, PC, Brookline, Sonologist, Professor of Obstetrics, Gynecology and Reproductive Biology, Department of Obstetrics and Gynecology, Massachussetts General Hospital, Department of OB/GYN, Boston

Ultrasonografia miednicy, a zwłaszcza przezpochwowe obrazowanie trójwymiarowe, odgrywa zasadniczą rolę w wykrywaniu nieprawidłowo położonych i wrośniętych wkładek wewnątrzmacicznych.

ZAGADNIENIA KLUCZOWE

  • Ultrasonografia jest szczególnie przydatna w przypadkach wydalenia, przemieszczenia, wrośnięcia, perforacji lub fragmentacji wkładki.
  • Kiedy pacjentka ma założoną wkładkę wewnątrzmaciczną i została skierowana z powodu nieprawidłowego krwawienia i bólu, należy ustalić, czy te objawy mogą mieć związek z położeniem wkładki.


W ciągu ostatniej dekady wśród kobiet przed menopauzą nastąpił pięciokrotny wzrost częstości stosowania długo działających odwracalnych metod antykoncepcji (LARC – long-acting reversible contraceptives).1 Najpopularniejszą metodą tego rodzaju są wkładki wewnątrzmaciczne (IUD – intrauterine device), stosowane w celu zapobiegania ciąży przez 6,4% kobiet w wieku 15-44 lat.1 Stosowanie IUD proponuje się również jako leczenie obfitych krwawień miesiączkowych.2,3

W Stanach Zjednoczonych dwoma najczęściej dostępnymi typami IUD są niehormonalne wkładki zawierające miedź (Copper T-380A, ParaGard) oraz wkładki hormonalne Mirena i Skyla. Obie mają konstrukcję w kształcie litery T i są wykonane z polietylenu z dodatkiem siarczanu baru, dzięki czemu pochłaniają promienie rentgenowskie, co zwiększa ich widoczność na zdjęciach rentgenowskich, ale nie w ultrasonografii. Wkładka ParaGard ma cienki miedziany drut owinięty dookoła trzonu i części ramion poprzecznych, dzięki czemu jest echogenna i widoczna jako jasny cień w ultrasonografii (ryc. 1 A, B, C). Wkładki Mirena i Skyla mają nieco zakrzywione ramiona i centralny silikonowy zbiornik dookoła trzonu, z którego uwalniany jest lewonorgestrel (ryc. 2 i 3).

Wkładki ParaGard i Mirena mają ramiona o rozpiętości 32 mm, a długość ich trzonu wynosi odpowiednio 36 i 32 mm. Wkładka Skyla jest nieco mniejsza – rozpiętość jej ramion wynosi 28 mm, a długość trzonu 30 mm. Ponadto wkładka Skyla ma widoczny w badaniu ultrasonograficznym mały srebrny pierścień na trzonie u podstawy poprzecznych ramion. Nici monofilamentowe służące do wyciągania wkładki są przyczepione u dołu trzonu i niekiedy można je zobaczyć w badaniu ultrasonograficznym w zależności od ich położenia i innych czynników wpływających na obrazowanie, takich jak obecność śluzu szyjkowego (ryc. 4).

Wkładki wewnątrzmaciczne są tolerowane przez większość kobiet, a częstość kontynuacji stosowania tej metody wynosi w przybliżeniu 80%.2 Po wprowadzeniu wkładki mogą nastąpić zmiany krwawień miesięcznych. Nasilone krwawienia i bolesne miesiączkowan...

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Najlepsza technika oceny ultrasonograficznej

Ultrasonografia powinna być pierwszym wyborem, jeżeli potrzebne jest obrazowanie miednicy kobiety.5,6 Metoda ta jest łatwo dostępna, znacznie tańsza niż inne metody [...]

Ważne czynniki

Moschos i Twickler wykazali, że wkładki zawierające miedź są łatwiej identyfikowane ultrasonograficznie niż IUD uwalniające lewonorgestrel. Autorzy ci wykazali również, że [...]

Wprowadzanie lub usuwanie wkładki wewnątrzmacicznej pod kontrolą ultrasonograficzną

Wprowadzanie lub usuwanie IUD jest typowo prostym zabiegiem ambulatoryjnym. Niekiedy jednak ultrasonografia może być szczególnie przydatna podczas tych zabiegów. Jeżeli macica [...]