Miomektomia histeroskopowa – możliwości i ograniczenia
prof. dr hab. n. med. Rafał Stojko
dr n. med. Marcin Sadłocha
- Wskazania i odpowiednia kwalifikacja pacjentki do zabiegu miomektomii histeroskopowej
- Przegląd technik usuwania mięśniaków w zależności od ich typu według klasyfikacji FIGO
- Ograniczenia leczenia histeroskopowego u pacjentek z mięśniakami macicy
Histeroskopia stała się w ostatnich latach złotym standardem w diagnostyce i leczeniu różnych patologii wewnątrzmacicznych. Zazwyczaj wykonuje się ją w gabinecie lekarskim bez znieczulenia (office hysteroscopy) i jest dobrze tolerowana przez pacjentki1. Wśród zalet zabiegów histeroskopowych można wymienić m.in.: wczesne uruchomienie pacjentek, dobrą tolerancję zabiegu, krótszy pobyt w szpitalu i krótszy czas rekonwalescencji oraz szybki powrót do pracy. Histeroskopia jako technika małoinwazyjna wykorzystuje podejście przezszyjkowe w celu oglądania oraz operowania patologii kanału szyjki i jamy macicy. Podstawowym narzędziem jest długi, wąski przyrząd optyczny podłączony do źródła światła w celu uwidocznienia obszaru, który ma być oglądany. Gdy kobieta znajduje się w pozycji litotomijnej, ogląda się szyjkę macicy, a dystalny koniec wprowadza do kanału szyjki macicy, a następnie do jamy macicy, którą wypełnia się medium (zazwyczaj roztworem 0,9% NaCl). Do proksymalnego końca histeroskopu przymocowuje się kamerę w celu rejestracji obrazu i jego transmisji na monitorze. W ciągu ostatnich kilku dekad postęp w technologii optycznej i światłowodowej oraz wynalezienie nowych akcesoriów chirurgicznych radykalnie poprawiły rozdzielczość wizualną i techniki chirurgiczne w histeroskopii. Wiele procedur histeroskopowych zastąpiło stare, inwazyjne techniki, takie jak rozszerzanie kanału szyjki i łyżeczkowanie jamy macicy. W miarę jak zaczęto używać coraz mniejszych rozmiarów narzędzi, histeroskopia gabinetowa (office hysteroscopy) zaczęła zastępować procedury wykonywane na sali operacyjnej. Wciąż pojawiają się nowe narzędzia i techniki, a perspektywy rozwoju wydają się praktycznie nieograniczone1.
Mięśniaki macicy są najczęstszymi łagodnymi nowotworami u kobiet, z częstością występowania w ciągu życia wynoszącą około 30%. Zmiany te to przerosty mięśni gładkich i tkanki łącznej, które są zależne od hormonów. Każdy mięśniak powstaje z pojedyn...
- metody niechirurgiczne: farmakologiczne, embolizację tętnicy macicznej (UAE – uterine artery embolization)
- zabiegi małoinwazyjne: miomektomię histeroskopową, miomektomię laparoskopową
- operacje otwarte: miomektomię lub histerektomię.
Wybór sposobu leczenia musi być dostosowany do każdej pacjentki w zależności od jej oczekiwań, rodzaju i umiejscowienia mięśniaka oraz towarzyszących objawów i dostępności procedury5.
