Dostęp Otwarty

Od redakcji

Wstęp

Prof. dr hab. n. med. Zbigniew Gąsior

Katedra i Klinika Kardiologii SUM, Katowice

Kardiologia po Dyplomie 2012; 11 (5): 3

Szanowni Państwo, 
Koleżanki i Koledzy!

Zapraszam do zapoznania się z majowym numerem Kardiologii po Dyplomie. Maj to tradycyjna pora organizowania konferencji, warsztatów i kongresów, także kardiologicznych. Mam nadzieję, że mimo to aktualny zeszyt czasopisma zainteresuje Państwa w czasie pięknych wiosennych dni. 
Majowy numer otwiera publikacja prof. Jerzego Głuszka z Poznania dotycząca przeciwwskazań do stosowania leków hipotensyjnych. To ważny temat, w każdym przypadku terapii u chorego na nadciśnienie tętnicze. Nabiera on szczególnej wagi przy stosowaniu leczenia skojarzonego lub politerapii wynikającej z obecności schorzeń towarzyszących.
Terapia resynchronizująca (CRT) to coraz częściej stosowana metoda leczenia chorych z ciężką niewydolnością serca spełniających kryteria kwalifikacyjne określone w obowiązujących standardach. Mimo właściwej kwalifikacji do tej formy elektroterapii ok. 30% chorych nie odnosi z niej korzyści. Artykuł dr Ewy Jędrzejczyk-Patej i wsp. z Zabrza prezentuje aktualny stan wiedzy poparty dowodami naukowymi, w tym także własnymi doświadczeniami na temat sposobów poprawy w kwalifikowaniu chorych do CRT. Autorzy wymieniają m.in. zasady optymalnego doboru kandydatów do CRT, optymalizacji położenia elektrod w czasie zabiegu implantacji, zalety wielopunktowej stymulacji, znaczenie właściwego ustawienia parametrów stymulacji i przewlekłego prowadzenia chorych po zabiegu z wykorzystaniem m.in. telemonitoringu.
W różnicowaniu ostrych stanów kardiologicznych należy brać pod uwagę m.in. ostry zespół aortalny. Wczesne rozpoznanie i odpowiednia interwencja znacznie zwiększają szanse chorego na przeżycie ostrego stanu, dlatego ośrodki kardiologiczne i kardiochirurgiczne stworzyły tzw. dyżury tętniakowe zapewniające możliwość natychmiastowego operowania chorych zagrożonych. Współpraca kardiologa, chirurga naczyniowego oraz kardiochirurga jest w tych przypadkach kluczowa dla poprawy przeżywalności chorych. O problemach diagnostyki i zasad leczenia chorych, z prezentacją przypadków klinicznych, traktuje artykuł zespołu autorów z Górnośląskiego Centrum Medycznego w Katowicach-Ochojcu. W przebiegu ostrego zespołu aortalnego może dojść do wystąpienia tamponady osierdzia. Ta i inne przyczyny tamponady są przedmiotem drugiego artykułu poruszającego zagadnienie ostrego stanu kardiologicznego. Opracowanie prof. Marianny Janion i dr Agnieszki Janion-Sadowskiej z Kielc o jatrogennej i samoistnej tamponadzie osierdzia daje syntetyczny przegląd etiologii, diagnostyki i zasad leczenia tych stanów.
Warto również zapoznać się z artykułem prof. Bożeny Sobkowicz z Białegostoku o czynnikach ryzyka udaru mózgu. Autorka omawia zagadnienie w oparciu o duże badania światowe INTERHEART i INTERSTROKE oraz aktualnie obowiązujące rekomendacje towarzystw kardiologicznych i neurologicznych.
Niezawodnie interesujące przypadki w dziale Diagnostyka przygotowane przez prof. Mirosława Kowalskiego oraz zespół autorów z dr Magdaleną Zagrodzką bogato ilustrowane znakomitej jakości zdjęciami zachęcą być może do rozpoczęcia czytania tego zeszytu właśnie od końca. Tym bardziej że ostatnie strony to także ciekawe doniesienia z czasopism z ostatniego miesiąca przygotowane przez dr Martę Załęską-Kocięcką i dr. Piotra Górala.
Z wiosennym pozdrowieniem.