Kardiologia

Nietypowe, ale coraz częstsze objawy zawału serca

Wojciech Skowroński

Konsultacja medyczna: dr hab. Bartosz Hudzik

Wstępne rozpoznanie zawału serca zazwyczaj nie stwarza problemu lekarzowi pierwszego kontaktu, gdy pacjent zgłasza się z typowymi objawami. O wiele trudniej zdiagnozować jednak zawał mięśnia sercowego na podstawie nietypowych objawów. Skala zjawiska nie jest mała, bo nietypowe objawy zawału mięśnia sercowego mogą występować aż u 30-40 proc. pacjentów.

– Są to objawy nieswoiste zarówno dla zawału serca, jak i dla innych jednostek chorobowych, a stosunkowo często występują u pacjentów zgłaszających się do lekarza pierwszego kontaktu. Szybkie bicie lub kołatanie serca, duszność, zawroty głowy, stan przedomdleniowy lub nawet omdlenie to również objawy mogące świadczyć o wystąpieniu tego schorzenia. Trzeba pamiętać, że zawał serca, który wiąże się z ostrym niedokrwieniem i martwicą, może się objawiać również nagłym zatrzymaniem krążenia – mówi dr hab. med. Bartosz Hudzik z III Katedry i Oddziału Klinicznego Kardiologii w Śląskim Centrum Chorób Serca w Zabrzu.

Szacuje się, że z powodu nagłego zatrzymania krążenia ok. 30 proc. chorych z zawałem serca umiera w okresie przedszpitalnym.

Do przekazania naszym pacjentom

Jakie są typowe objawy zawału mięśnia sercowego:

• silny lub bardzo silny ból w klatce piersiowej (za mostkiem), często piekący,

• dławica,

• ucisk w okolicach mostka promieniujący do żuchwy, barku, ramienia lub lewej ręki.

Dodatkowym sygnałem mogącym sugerować zawał serca jest czas trwania dolegliwości bólowych. Dolegliwości utrzymujące się ponad 20 minut, nieulegające zwiększeniu lub zmniejszeniu w czasie głębokich oddechów (w przypadku stabilnej choroby wieńcowej ból występuje tylko podczas wysiłku fizycznego i utrzymuje się co najwyżej od kilku do kilkunastu minut i zwykle zanika po zaprzestaniu wysiłku fizycznego lub po przyjęciu nitrogliceryny podjęzykowo) również świadczą o możliwości wystąpienia zawału serca i konieczności wezwania pomocy medycznej. W przypadku chorób układu oddechowego (płuc lub opłucnej) odczuwany przez pacjenta ból jest zwykle nierównomierny, a jego nasilenie zmienia się podczas oddychania – najczęściej ból towarzyszący schorzeniom płuc/opłucnej nasila się przy głębokim wdechu.