Dostęp Otwarty

Słowo wstępne

Słowo wstępne

prof. dr hab. n. med. Adam Stępień Redaktor Naczelny

Small stepien adam 2 opt

prof. dr hab. n. med. Adam Stępień

Szanowni Państwo!

Niebywałe tempo rozwoju biologii medycznej sprawia, że zasób wiedzy ulega podwojeniu co kilka miesięcy. Wiadomość o tym skłoniła mnie do uporządkowania biurka i pozostawienia jedynie materiałów, które uważam za najbardziej wartościowe i mogące się przydać w pracy w najbliższym czasie. Starsze, zwłaszcza te sprzed kilku lat, uznałem za nieaktualne, przestarzałe, mało przydatne. Ale czy tak jest rzeczywiście? W epoce cywilizacji informatycznej, w której żyjemy, liczba publikacji medycznych oraz duży dostęp do czasopism powodują, że obieg informacji o nowych odkryciach i badaniach jest wręcz błyskawiczny. Nie jesteśmy jednak w stanie przeczytać wszystkich napływających artykułów, wyników badań naukowych, opisów przypadków klinicznych i analiz. A jak je zapamiętać, jak przełożyć na codzienną praktykę kliniczną? I co z własnym doświadczeniem zdobytym po latach pracy z chorymi? Zagadnienia te są coraz częściej podejmowane w publikacjach poglądowych czy metaanalizach badań klinicznych. Autorzy „Neurologii po Dyplomie” – krajowi specjaliści – starają się podpowiadać rozwiązania w kolejnych artykułach, w których omawiają nurtujące nas problemy. Dzięki temu możemy stale pozostawać w głównym nurcie wiedzy medycznej. W najnowszym numerze przedstawiono m.in. drugą część artykułu poświęconego miopatiom polekowym. Omawiane są także zaburzenia rytmu serca u chorych na padaczkę oraz diagnostyka i leczenie głuchoty powstałej po zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych. Nie mniej istotny jest artykuł doc. Marii Wiszniewskiej i prof. Anny Członkowskiej ukazujący odmienności w występowaniu czynników ryzyka udaru mózgu u kobiet i mężczyzn oraz znaczenie leczenia profilaktycznego. Jak podkreślają Autorki, szczególnej uwagi i dbałości w opiece neurologicznej wymagają kobiety w ciąży, u których potwierdzono wysokie ryzyko udaru. Polecam powyższe artykuły z nadzieją, że ułatwią one rozwiązanie niejednego problemu klinicznego.