Ostre idiopatyczne poszerzenie plamy ślepej

lek. Dominik Śliwiak

II Katedra i Klinika Okulistyki Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie

Adres do korespondencji: lek. Dominik Śliwiak, Klinika Okulistyki, Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny nr 2 PUM w Szczecinie, al. Powstańców Wielkopolskich 72, 70-111 Szczecin; e-mail: domin1987@gmail.com

Celem artykułu jest przedstawienie rzadkiej jednostki chorobowej należącej do tzw. zespołów białoplamistych, w której dochodzi do poszerzenia plamy ślepej. Choroba pojawia się głównie u młodych kobiet, najczęściej po infekcji wirusowej, a dolegliwości z reguły ustępują samoistnie. W artykule przedstawiono szczegółowo istotę schorzenia, a także zwrócono uwagę na badania elektrofizjologiczne stanowiące ważny element jego diagnostyki, szczególnie z powodu podobieństwa objawów do pozagałkowego zapalenia nerwu II.

Wprowadzenie

Ostre idiopatyczne poszerzenie plamy ślepej (AIBSE – acute idiopathic blind spot enlargement) jest rzadkim schorzeniem siatkówki i naczyniówki, należącym do tzw. zespołów białoplamistych (WSS – white spot syndromes), które po raz pierwszy zostało opisane w piśmiennictwie w 1988 r. przez Fletchera i wsp.1 Zaburzenie to dotyczy głównie zdrowych kobiet w średnim wieku (2-6 dekada życia). W 2001 r. Volpe i wsp. scharakteryzowali i opisali objawy sugerujące AIBSE u 27 pacjentów (wyłącznie kobiet w wieku od 19 do 53 roku życia). Najczęstszymi opisywanymi skargami chorych były pogorszenie ostrości widzenia oraz wystąpienie dyschromatopsji i pozytywnych zjawisk wzrokowych.2

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Rozpoznanie i diagnostyka różnicowa

Jednym z kluczowych badań w diagnostyce AIBSE pozostaje perymetria statyczna (głównie PS 30-2), w której obserwuje się poszerzenie plamy ślepej (ryc. 3). Angiografia fluoresceinowa [...]

Omówienie

Ostre idiopatyczne poszerzenie plamy ślepej jest samoograniczającym się w ciągu kilku tygodni, niewymagającym leczenia procesem. Ostrość wzroku poprawia się u średnio 86% pacjentów, [...]