Stomatologia interdyscyplinarna

Bruksizm – wieloczynnikowy i złożony charakter choroby

lek. dent. Joanna Strzała

Przychodnia Stomatologiczno-Implantologiczna Miladent, Gdańsk

Adres do korespondencji:

lek. dent. Joanna Strzała

Przychodnia Stomatologiczno-Implantologiczna Miladent, Gdańsk

e-mail: strzala.joanna@gmail.com

  • Charakterystyka bruksizmu i jego przyczyny
  • Destruktywny wpływ schorzenia na zdrowie jamy ustnej
  • Sposoby zapobiegania i leczenia

Bruksizm to powtarzająca się aktywność mięśni szczęk charakteryzująca się zaciskaniem zębów, zgrzytaniem i/lub usztywnianiem bądź wysuwaniem żuchwy. Częstość występowania bruksizmu waha się w przedziale 20-38% u dzieci1, 8-31% u dorosłych <60 r.ż.2 oraz ok. 3% u osób >60 r.ż. Najczęściej dotyczy osób płci żeńskiej. Zjawisko to występuje w dwóch postaciach: bruksizm podczas snu (SB – sleep bruxism) i bruksizm w stanie czuwania (AB – awake bruxism). Bruksizm w stanie czuwania to powtarzający się i/lub przedłużony kontakt zębów przeciwstawnych w zwarciu centrycznym, natomiast bruksizm nocny występuje zarówno w zwarciu centrycznym, jak i ekscentrycznym. Aktywność dzienna i nocna odbywają się na poziomie podświadomym, dlatego ludzie nie zauważają jej u siebie. Odpowiednia edukacja pacjenta umożliwia jednak uświadomienie i kontrolowanie tej czynności w ciągu dnia1,3.

Niestety bruksizm ma destrukcyjny wpływ na zdrowie jamy ustnej. W zależności od częstości i siły wyzwalanej przez mięśnie w trakcie epizodów tej choroby może dochodzić do: patologicznego ścierania zębów i ich złamań, ruchomości i nadwrażliwości, a także przerostu mięśni żucia oraz bólu głowy w ciągu dnia (typu napięciowego i migreny)4.

Etiologia

Etiopatogeneza bruksizmu jest wieloczynnikowa. Wyróżnia się czynniki miejscowe, neurologiczne (czynniki ośrodkowe), psychologiczne (emocjonalne), a także choroby ogólne.

Do przyczyn miejscowych zalicza się nieprawidłowy rozwój jamy ustnej, wady zgryzu (zwłaszcza zgryz przewieszony), dysfunkcje skroniowo-żuchwowe. Zaburzenia te występują̨ u 30-50% społeczeństwa. Do czynników ośrodkowych należą̨ zmiany organiczne i czynnościowe układu nerwowego oraz zaburzenia w zakresie liczby neurotransmiterów. Palenie papierosów, nadużywanie alkoholu oraz zażywanie narkotyków mają znaczący wpływ na liczbę neuroprzekaźników, dlatego są wymieniane wśród głównych przyczyn bruksizmu5.

Innymi najczęstszymi przyczynami tego schorzenia są stres oraz zaburzenia lękowe. Określone typy osobowości charakteryzują się większym ryzykiem wystąpienia bruksizmu. Często są to osoby bojaźliwe, nieufne, mające niskie poczucie własnej wartości,...

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Diagnostyka

W celu zdiagnozowania bruksizmu należy przeprowadzić dokładny wywiad z pacjentem oraz wykonać badanie podmiotowe wewnątrz- i zewnątrzustne. Złotym standardem w diagnostyce [...]

Leczenie

Nie istnieje jedna definitywna metoda leczenia bruksizmu, ale jest wiele sposobów łagodzących jego objawy. Wśród nich można wyróżnić m.in.: terapię edukacyjną [...]

Podsumowanie

Ze względu na wieloczynnikowy i złożony charakter bruksizmu zalecane jest interdyscyplinarne podejście w jego diagnostyce i leczeniu. Pacjenci mają obecnie większą [...]
Do góry