Streszczenie
Choroba może dotyczyć prawie każdego narządu i charakteryzuje się okresami remisji i nawrotów. Występuje najczęściej u kobiet w wieku reprodukcyjnym, ale może pojawić się w każdym okresie od pierwszego do dziewięćdziesiątego roku życia oraz u mężczyzn, choć w tej grupie jest prawdopodobnie przeoczana. Ważne jest rozróżnienie między aktywnymi fazami tocznia wywołanymi mechanizmami zapalnymi i zakrzepowymi a przewlekłymi okresami choroby. Istotna jest także świadomość, że zakażenie jest czynnikiem spustowym, który może współistnieć lub imitować aktywną fazę tocznia. Choroba wiąże się z obecnością różnego typu autoprzeciwciał, które pomagają w ustaleniu rozpoznania. Monitorowanie jej przebiegu odbywa się zwykle z wykorzystaniem skali aktywności choroby, np. BILAG, oceny obecności przeciwciał skierowanych przeciw dsDNA i stężenia składowych C3 i C4 dopełniacza. Przeciwciała przeciw C1q mogą mieć znaczenie zarówno w monitorowaniu choroby, jak i przewidywaniu nawrotu lub zajęcia nerek. Rokowanie zależy od zajętych narządów. W przebiegu tocznia układowego występuje zwiększone ryzyko przedwczesnej miażdżycy jako powikłania choroby, która wraz z zakażeniami stanowi najczęstszą przyczynę zgonu.
Wprowadzenie
Układowy toczeń rumieniowaty (systemic lupus erythematosus, SLE) jest chorobą wielonarządową wywoływaną przez autoprzeciwciała skierowane przeciwko różnym autoantygenom. Charakteryzuje się szerokim zakresem objawów klinicznych i manifestacji serologicznych oraz przewlekłym przebiegiem z okresami nawrotów i remisji. Obraz kliniczny SLE może być różnorodny przez jednoczesne występowanie zmian aktywnych, przewlekle utrzymującej się destrukcji tkanek, objawów niepożądanych działań leków, zakażenia i innych chorób współistniejących.
Dodaj do ulubionych