Streszczenie
Wytyczne dla wszystkich
Źródła amerykańskie podają, że z powodu choroby wieńcowej i ostrych zespołów wieńcowych umiera rocznie około 330 000 chorych, z tego około 150 000 to zgony przedszpitalne. Reanimacja przedszpitalna może uratować tysiące ludzi rocznie. Amerykanie wprowadzili pojęcie łańcuch przeżycia, a składa się on z 4 elementów: natychmiastowego rozpoznania zagrożenia i wezwania pomocy medycznej, natychmiastowego rozpoczęcia reanimacji, natychmiastowej defibrylacji, jeśli jest potrzebna, i natychmiastowego rozpoczęcia zaawansowanych czynności reanimacyjnych i poreanimacyjnych. Oczywiście nawet przy najlepiej zorganizowanym systemie pomocy medycznej mija czas od nagłego zatrzymania krążenia (NZK) do udzielenia pomocy przez fachowy personel medyczny. Dlatego tak ważna jest edukacja w zakresie podstawowych czynności reanimacyjnych.
Świadek zdarzenia powinien natychmiast rozpocząć reanimację. Wiadomo, że wcześnie rozpoczęta i właściwie prowadzona akcja reanimacyjna zwiększa szanse przeżycia osoby po NZK. Idealnie by było, gdyby pierwsze trzy elementy łańcucha przeżycia były zapewnione przed przyjazdem zespołu reanimacyjnego. Niestety dostępność automatycznych kardiowerterów-defibrylatorów w miejscach publicznych w Polsce jest ciągle niewielka. Tym bardziej powinniśmy się skoncentrować na dwóch pierwszych elementach łańcucha. Każda minuta opóźnienia akcji reanimacyjnej zmniejsza szansę przeżycia o około 8%.
Dodaj do ulubionych