Od redakcji

Szanowni Państwo,
Drogie Koleżanki i Koledzy

Drugi w tym roku numer „Diabetologii po Dyplomie” poświęcamy w znacznej części związkom cukrzycy z depresją. Wyniki badań z ostatnich lat dobitnie wskazują na częste współwystępowanie u chorych na cukrzycę depresji – ryzyko rozwoju depresji jest dwukrotnie większe niż u osób bez cukrzycy. O wpływie zaś depresji na gorszą kontrolę glikemii nie trzeba nikogo przekonywać. Zanim jednak dojdzie do rozwoju depresji, możemy spotkać się ze stanem określanym dystresem. Jak się objawia i w jaki sposób możemy pomóc chorym, w niezwykle praktyczny sposób przedstawia pierwszy artykuł.
Kolejna praca to krótkie, treściwe podsumowanie leczenia depresji u chorych na cukrzycę ze zwróceniem szczególnej uwagi na nawroty i przewlekły charakter objawów.
Depresja u chorych na cukrzycę to również ważny problem w populacji dzieci i młodzieży. Szczególne uwarunkowania w tej grupie chorych na podstawie prezentowanych przypadków przedstawiają dwa następne artykuły, w których poruszono też niezwykle ważny problem przechodzenia z opieki pediatrycznej pod opiekę dla dorosłych.
W dziale „Nowe badania kliniczne” prezentujemy kolejną odsłonę wyników badania ACCORD. Czy są one zaskakujące, dowiemy się z komentarza prof. J. Drzewoskiego. Inne omówione w tym numerze badanie (BARI 2D) dotyczy stosowania strategii rewaskularyzacyjnych w porównaniu z leczeniem zachowawczym u chorych na cukrzycę ze stabilną chorobą wieńcową.
Kolejny artykuł traktuje o nowej grupie leków – inhibitorach kotransporterów sodu i glukozy (SGLT2) i jej przedstawicielu dapagliflozynie. Na potwierdzenie, czy ta nowa, bardzo interesująca grupa leków o nerkowym mechanizmie działania wejdzie do arsenału leczenia cukrzycy, musimy jeszcze poczekać, wstępne wyniki są jednak obiecujące.
W obecnym numerze zamieszczamy też pierwszy odcinek uaktualnionego cyklu dla szkolących się lekarzy, który gościł na naszych łamach przez ostatnie trzy lata, a kończymy artykułem o leczeniu dietetycznym, który podsumowuje dowody z ostatnich lat na jego skuteczność w leczeniu i prewencji cukrzycy.

Z poważaniem