Intensywne leczenie hiperglikemii – im wcześniej, tym lepiej

Do badania zakwalifikowano 48 chorych (34 mężczyzn i 14 kobiet) w wieku 50,6±7,9 roku, ze świeżo zdiagnozowaną, dotychczas nieleczoną lekami hipoglikemizujacymi, cukrzycą typu 2, z BMI 25,7±3,3 kg/m², u których nie stwierdzono ketonów w moczu oraz przeciwciał przeciwko komórkom β. Kryteria wykluczenia obejmowały występowanie ostrych oraz ciężkich przewlekłych powikłań cukrzycy.
Grupy odniesienia składały się z:

1. 28 osób z IGT (17 mężczyzn i 11 kobiet) w wieku 51,1±7,6 roku z BMI 25,0±2,6 kg/m² oraz glikemią na czczo (FPG) wynoszącą średnio 8,8±1,3 mmol/l.
2. 12 osób z NGT (9 mężczyzn i 3 kobiety) w wieku 39,5±9,2 roku z BMI 24,7±2,1 kg/m² oraz FPG wynoszącą średnio 4,6±0,5 mmol/l i glikemią poposiłkową (PPG) wynoszącą średnio 5,0±0,5 mmo/l.

Nie stwierdzono różnic statystycznych między grupą z IGT i NGT w odniesieniu do BMI i FPG, wykazano je natomiast w odniesieniu do wieku i PPG.
Chorych ze świeżo rozpoznaną T2DM randomizowano do trzech grup. W każdej z nich wdrożono intensywną terapię hiperglikemii, przy czym w dwóch grupach stosowano insulinę, a w jednej doustny lek (lub leki) hipoglikemizujący (OHD). Określone leki hipoglikemizujące podawano według poniższych schematów:
A. Insulina:

• ciągły podskórny wlew (CSII) – chorym podawano insulinę Novolin R (Novo-Nordisk, Dania) przy użyciu pompy insulinowej
• wielokrotne wstrzyknięcia insuliny w ciągu dnia (MDI) – chorym podawano podskórnie przed każdym posiłkiem insulinę Novolin R oraz Novolin N przed spoczynkiem nocnym

B. Leki doustne:

• chorym z BMI 20-25 kg/m² podawano gliklazyd (Servier, Tianjin, Chiny) początkowo w dawce 80 mg, a w przypadku braku pożądanego wyniku dawkę podwajano
• chorym z BMI 25-35 kg/m² podawano metforminę (Glucophage, Bristol-Myers Squibb, USA) w dawce początkowej 2 razy po 500 mg i w razie potrzeby stopniowo zwiększano do dawki maksymalnej – 2,0 g/24 h
• chorym, u których nie udało się opanować hiperglikemii jednym z tych dwóch leków, wdrażano terapię złożoną z gliklazydu i metforminy.

Za punkt docelowy leczenia hiperglikemii przyjęto: FPG<6,1 mmol/l i PPG <8 mmol/l. Leczenie, które doprowadziło do uzyskania celu terapeutycznego, utrzymywano przez następne 2 tygodnie. Po tym czasie leki hipoglikemizujące odstawiono i zalecono chorym 30-minutowe spacery po posiłkach, spożywanie posiłków ubogotłuszczowych, bogatych w warzywa i błonnik.