Glikemia poposiłkowa, incydenty sercowo-naczyniowe i umieralność ogólna: jak wykorzystywać ocenę poposiłkowego stężenia glukozy we krwi w praktyce klinicznej?

Streszczenie

Cel badania. Ocena, czy znajomość stężenia glukozy wekrwi po posiłku pozwala przewidywać incydenty sercowo-naczyniowei umieralność ogólną w długoterminowej obserwacji u chorych na cukrzycę typu 2.

Projekt i metody. Kolejnych chorych na cukrzycę typu 2 (n=505, wiek 62±10 lat, czas trwania cukrzycy 9±8 lat) obserwowano przez 14 lat. Przeanalizowano zależność między incydentami sercowo-naczyniowymi a pięcioma parametrami kontroli glikemii (stężenie glukozy we krwi na czczo, 2 h po śniadaniu i lunchu, przed kolacją oraz wartość hemoglobiny A_1C [HbA_1C]), oceniając umieralność ogólną oraz pierwsze incydenty sercowo-naczyniowe w ciągu 14-letniej obserwacji.

Wyniki. Incydenty sercowo-naczyniowe wystąpiły u 34% badanych, a zmarło 29% badanej populacji. Kiedy uwzględniono wszystkie pięć parametrów kontroli glikemii razem, głównym wskaźnikiem predykcyjnym incydentów sercowo-naczyniowych było stężenie glukozy we krwi oznaczane 2 h po lunchu. Ten parametr, a także wartość HbA_1C były najsilniejszymi wskaźnikami predykcyjnymi umieralności ogólnej. Kiedy stężenie glukozy we krwi 2 h po lunchu oraz wartość HbA_1C uwzględniono razem z głównymi czynnikami ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego, wyniki pozostały takie same.

Wniosek. Zarówno glikemia poposiłkowa, jak i wartość HbA_1C pozwalały przewidywać incydenty sercowo-naczyniowe oraz umieralność w tym długoterminowym badaniu obserwacyjnym.

Komentarz

To badanie, będące uzupełnieniem wcześniejszego doniesienia, jest ważne, ponieważ oceniono w nim znaczenie glikemii poposiłkowej (tj. stężenia glukozy we krwi mierzonego 2 h po posiłku) w porównaniu ze stężeniem glukozy oznaczanym 2 h po doustnym podaniu glukozy w ramach próby doustnego obciążenia glukozą.
Od dawna trwają dyskusje, czy hiperglikemia po doustnym obciążeniu glukozą wiąże się z takim samym ryzykiem jak hiperglikemia wynikająca ze spożycia mieszanego posiłku. Większość danych wskazujących na związek między ryzykiem chorób układu sercowo-naczyniowego a glikemią poposiłkową pochodzi z badań, w których posługiwano się danymi z 2-godzinnej próby doustnego obciążenia glukozą. Dlatego też obecne badanie, w którym oceniono skutki prawdziwej hiperglikemii poposiłkowej, jest ważną pracą dotyczącątego zagadnienia.