Wyzwania w cukrzycy typu 2 u chorych uzależnionych od alkoholu

U chorej występowała neuropatia obwodowa, ale nie stwierdzono nefropatii, retinopatii ani żadnych makronaczyniowych powikłań cukrzycy. Kobieta piła alkohol od 10 lat. Stwierdziła, że dziennie wypija trzy drinki o objętości nieco ponad 500 ml, każdy składający się z równych części rumu i coca-coli. Oznacza to spożycie około 360 g alkoholu. Powiedziała też, że pije od samego rana aż do wieczora i nie zamierza ograniczyć ilości spożywanego alkoholu ani zgłaszać się do programu detoksykacji.
W badaniu przedmiotowym ciśnienie tętnicze wynosiło 147/82 mm Hg, a wskaźnik masy ciała (BMI) 33 kg/m². Na skórze widoczne były pajączki naczyniowe, ale nie stwierdzono rogowacenia ciemnego ani powiększenia tarczycy. Brzuch był miękki i niebolesny, a narządy wewnętrzne niepowiększone. Chora odczuwała ucisk monofilamentu o masie 10 g we wszystkich 10 punktach po obu stronach. Poza tym w badaniu przedmiotowym nie stwierdzono istotnych nieprawidłowości.
Wyniki badań laboratoryjnych były następujące: wartość hemoglobiny A_1C (HbA_1C) 11%, stężenie kreatyniny 1 mg/dl, stosunek stężenia albumin do kreatyniny w moczu 10,8 mg/g, aktywność aminotransferazy asparaginianowej 113 j.m./l, alaninowej 69 j.m./l, fosfatazy zasadowej 276 j.m./l, stężenie bilirubiny całkowitej 0,9 mg/dl, stężenie hormonu tyreotropowego (TSH) 2,04 μj.m./ml. Stężenie cholesterolu całkowitego wynosiło 280 mg/dl, triglicerydów 805 mg/dl, cholesterolu HDL 15 mg/dl, a cholesterolu LDL (oznaczane bezpośrednio) 182 mg/dl. Stężenie witaminy B₁₂ wynosiło>1500 pg/ml (zakres referencyjny 250-900 pg/ml), a kwasu foliowego >24 ng/ml (zakres referencyjny >5,4 ng/ml).
Tomografia komputerowa jamy brzusznej wykazała rozlane stłuszczenie wątroby oraz zanikową trzustkę.
Po przeprowadzeniu dokładnego poradnictwa dotyczącego zdrowotnych następstw spożywania alkoholu oraz ryzyka hipoglikemii u S.E. rozpoczęto intensywną insulinoterapię za pomocą przedposiłkowych bolusów oraz insuliny podstawowej. Uzyskano wartość HbA_1C 7,5% bez hipoglikemii. Oprócz wizyt w przychodni konieczne były kontakty telefoniczne w celu monitorowania kontroli glikemii i dawkowania insuliny. Zespołowe podejście do leczenia w połączeniu ze stopniowym zwiększaniem dawek insuliny umożliwiło skuteczne i bezpieczne leczenie cukrzycy.
Później u chorej wystąpiło krwawienie z przewodu pokarmowego związane z żylakami przełyku i chora postanowiła przestać pić alkohol. Jej zapotrzebowanie na insulinę jest obecnie znacznie mniejsze.