Intensywna opieka w czasie ciąży

Wprowadzenie

Zaobserwowano ostatnio, że 0,1-0,8% pacjentek położniczych jest przyjmowanych na typowe oddziały intensywnej opieki medycznej – OIOM. W tej grupie ryzyko zgonu zawiera się w przedziale od 2 do 11%. Chociaż szansa na przeżycie ciężarnej jest większa niż w populacji ogólnej, to śmiertelność jest znacznie wyższa niż współczynnik śmiertelności ciężarnych w krajach wysoko rozwiniętych. Ponadto około 1-2% ciężarnych jest poddawanych intensywnemu leczeniu poza tradycyjnym OIOM-em, w wyspecjalizowanych oddziałach intensywnej opieki położniczej. Ogólne obliczenia sugerują, że rocznie 1-3% ciężarnych w Stanach Zjednoczonych wymaga intensywnej opieki medycznej, co daje łączną liczbę 40 000-120 000 pacjentek, biorąc za podstawę 4 mln porodów w ciągu roku.

Metody intensywnej opieki medycznej

Każdy lekarz zajmujący się intensywną opieką medyczną powinien posiadać umiejętność przeprowadzania wielu zasadniczych procedur leczniczych. Poza bardzo dużymi ośrodkami medycznymi, zajmującymi się opieką nad matką i dzieckiem, nie ma zbyt dużych możliwości nauczenia sięi ugruntowania tych umiejętności, dostępne są jednak inne metody zdobywania wiedzy. Niektóre techniki medyczne mogą być przeprowadzane pod nadzorem na innych oddziałach (np. zapewnianie drożności dróg oddechowych pod nadzorem anestezjologów w warunkach sali operacyjnej), inne mogą być ćwiczone i doskonalone za pomocą połączeń elektronicznych lub konsultacji online (interpretacja elektrokardiogramu), a jeszcze inne poznawane są dzięki ćwiczeniom z użyciem symulatorów medycznych.

Organizacja intensywnej opieki medycznej

Na otwartym oddziale intensywnej opieki medycznej każdy lekarz może wydawać zlecenia lub przeprowadzać procedury lecznicze, a zarządzanie i konsultacje specjalistów w zakresie intensywnej terapii nie są konieczne (w Polsce nie istnieje taki model OIOM-u – przyp. tłum). Na zamkniętym OIOM-ie tylko zatrudnieni tam specjaliści intensywnej terapii i stały personel medyczny mogą wydawać zlecenia i prowadzić leczenie. Na oddziałach łączących oba te schematy lub zorganizowanych w tradycyjny sposób dopuszczalne jest wydawanie zleceń przez wszystkich lekarzy, jednak wymagana jest konsultacja, przewodzenie całości działań i współudział w leczeniu specjalistów w zakresie intensywnej terapii zatrudnionych na stałe na oddziale. Dodatkowa terminologia klasyfikuje lekarzy zajmujących się intensywną terapią na wyższych stopniem (zamknięty OIOM lub pilne konsultacje w stanach największego zagrożenia) lub niższych stopniem (mniej intensywna opieka medyczna). Zatrudnienie specjalistów z wyższym stopniem specjalizacji wiąże się z mniejszą śmiertelnością na oddziale intensywnej opieki medycznej i ogólnoszpitalnym i skraca pobyt zarówno na OIOM-ie, jaki w szpitalu, w porównaniu z zatrudnieniem personelu o gorszym wykształceniu. Chociaż dane dotyczące konkretnie zagadnienia intensywnej opieki położniczej są ograniczone, wydaje się słuszne, że te spostrzeżenia można równie dobrze odnieść do tej populacji.