Uszkodzenie splotu barkowego u noworodków – przyczyny są dyskusyjne

Często się pisze, że do uszkodzenia splotu barkowego u noworodków dochodzi w następstwie rotacji główki przy jednoczesnym zablokowaniu barków oraz ciągnięcia główki płodu do dołu przez położną, co powoduje oderwanie korzeni nerwowych splotu barkowego z trwałym porażeniem. Okresowa utrata funkcji może być związana z naciągnięciem i obrzękiem splotu bez przerwania nerwów. W przypadkach uszkodzenia splotu barkowego oskarżyciel zwykle utrzymuje, że uszkodzenie splotu barkowego jest zawsze spowodowane zaniedbaniem osoby odbierającej poród. Przegląd dostępnego obecnie piśmiennictwa ujawnił, że uszkodzeniu splotu barkowego mogą sprzyjać dodatkowe czynniki etiologiczne, co rodzi pytanie dotyczące stopnia odpowiedzialności osoby odbierającej poród w związku z urazem.

Dystocja barkowa

Głównym czynnikiem ryzyka dystocji barkowej jest makrosomia. Metody pozwalające na przewidzenie masy płodu obejmują chwyty Leopolda i badanie ultrasonograficzne. W przypadku obu metod wiadomo jednak, że margines błędu jest duży. Inne czynniki ryzyka obejmują otyłość u matki, cukrzycę oraz ciążę po terminie porodu, wszystkie również związane są z makrosomią, podobnie jak indukcja porodu i znieczulenie zewnątrzoponowe. Nie ma jednak żadnej zaakceptowanej strategii pozwalającej na przewidzenie wystąpienia dystocji barkowej. Stosowano różne manewry, aby złagodzić dystocję barkową, a tym samym zapobiec uszkodzeniu splotu barkowego. W przypadku wystąpienia dystocji barkowej z różnym powodzeniem były stosowane: manewr McRoberta, ucisk nad spojeniem łonowym, manewry rotacyjne oraz poród tylnego barku.