Obecność przeciwciał przeciwtarczycowych u matki zapowiada niepowodzenia w okresie okołourodzeniowym

PICO Pytanie: Czy zaburzenia czynności tarczycy lub występowanie przeciwciał przeciwtarczycowych u matek wiążą się z powikłaniami okresu okołourodzeniowego u ich dzieci? Rodzaj zagadnienia: Rokowanie Projekt badania: Prospektywne kohortowe badanie populacyjne Badacze z Finlandii i Wielkiej Brytanii przeprowadzili prospektywną ocenę wpływu zaburzeń czynności i choroby autoimmunologicznej tarczycy u matek na okres okołourodzeniowy ich dzieci. Analizie poddano dane dotyczące 9247 ciężarnych w Finlandii i ich porodów pojedynczych, zamieszczone w bazie danych  Northern Finland Birth Cohort. W próbkach krwi pobranej w czasie pierwszego trymestru ciąży oznaczano stężenie wolnej tyroksyny (fT4), tyreotropiny (TSH), przeciwciał przeciwko peroksydazie tarczycowej (anty -TPO) i przeciwko tyreoglobulinie (anty -TG). W zależności od wyników tych badań uczestniczki badania podzielono na cztery grupy: 1) z niedoczynnością tarczycy (wysokie stężenie TSH, niskie fT4), 2) z cechami subklinicznej niedoczynności tarczycy (wysokie stężenie TSH, prawidłowe fT4), 3) z cechami subklinicznej nadczynności tarczycy (niskie stężenie TSH, prawidłowe fT4), oraz 4) z nadczynnością tarczycy (niskie stężenie TSH, wysokie fT4). Próbki krwi pochodziły od 5805 matek. U około 1% kobiet (n=54) stwierdzono niedoczynność tarczycy, u 4% (n=224) – subkliniczną niedoczynność tarczycy, u 4% (n=204) subkliniczną nadczynność tarczycy, a u 1,5% (n=77) nadczynność tarczycy. U około 5% kobiet wykryto przeciwciała anty -TPO lub anty -TG. Dzieci urodzone przez kobiety chore na nadczynność tarczycy były duże w stosunku do wieku ciążowego (6,6 vs 2,5%), choć po uwzględnieniu wieku i wywiadów położniczych matek ten parametr tracił istotność statystyczną. Dzieci kobiet, u których stwierdzono przeciw ciała anty -TPO, ale nie anty -TG, częściej cechowała mała masa urodzeniowa lub przeciwnie, były duże w stosunku do wieku ciążowego.