Streszczenie
Ten dokument ma na celu przegląd nazewnictwa dotyczącego monitorowania czynności serca płodu, danych dotyczących skuteczności EFM, określenie jego zalet i niedoskonałości oraz opis systemów klasyfikacji.
Wprowadzenie
Złożona zależność między powikłaniami przedporodowymi, zmniejszoną perfuzją krwi przez macicę, dysfunkcją łożyska i zdarzeniami występującymi w trakcie porodu może w rezultacie powodować niepożądane konsekwencje u noworodków. Klasyczne postacie patologii ciąży, takie jak nadciśnienie tętnicze, ograniczenie wzrostu wewnątrzmacicznego płodu oraz poród przedwczesny predysponują do gorszego stanu urodzeniowego noworodków, są jednak odpowiedzialne za niewielką część uszkodzeń związanych z niedotlenieniem. W badaniu dotyczącym noworodków urodzonych z asfiksją w terminie porodu u 63% nie stwierdzono żadnych czynników ryzyka.
Mózg płodu moduluje czynność serca przez wzajemne oddziaływanie układu współczulnego i przywspółczulnego. Zatem monitorowanie czynności serca płodu (fetal heart rate, FHR) można wykorzystać, aby stwierdzić, czy płód otrzymuje prawidłową ilość tlenu. Badanie takie było stosowane u 45% rodzących kobiet w 1980, u 62% w 1988, 74% w 1992 i 85% w 2002 roku. Pomimo częstości jego stosowania ograniczenia EFM obejmują zmienność interpretacji między poszczególnymi osobami i kolejnymi ocenami, niepotwierdzoną skuteczność oraz duży odsetek wyników fałszywie dodatnich. Monitorowanie czynności serca płodu może być wykonywane za pomocą przetworników umieszczonych na zewnątrz lub wewnątrzmacicznie. Większość monitorów zewnętrznych posługuje się urządzeniem dopplerowskim ze skomputeryzowanym systemem służącym do interpretacjii liczenia częstości sygnałów. Do wewnętrznego monitorowania czynności serca płodu wykorzystuje się elektrodę płodową, która jest spiralnym drucikiem umieszczonym bezpośrednio na skalpie płodu lub innej części przodującej.
Dodaj do ulubionych
