Streszczenie
Zanim podejmie się decyzję o wypisaniu noworodka ze szpitala, należy wziąć pod uwagę zdanie matki oraz opinię położnika, jak również uczynić wszystko, aby matka przebywała razem z noworodkiem i propagować równoczesne wypisy matki i dziecka ze szpitala do domu.
Wprowadzenie
Czas pobytu matki i jej zdrowego donoszonego noworodka (para matka-noworodek) w szpitalu powinien być na tyle długi, aby pozwolił na wykrycie problemów zdrowotnych ujawniających się we wczesnym okresie życia oraz na upewnienie się, że rodzina jest przygotowana do zaopiekowania się noworodkiem w domu. Wiele chorób układu krążenia oraz oddechowego związanych z przejściem ze środowiska wewnątrzmacicznego do zewnętrznego ujawnia się w ciągu pierwszych 12 godzin po urodzeniu. Wykrycie istotnej klinicznie żółtaczki, przewodozależnej wady serca, niedrożności przewodu pokarmowego oraz innych problemów zdrowotnych może wymagać dłuższej obserwacji przez doświadczony i posiadający odpowiednie umiejętności zespół specjalistów. Od lat 70. do połowy lat 90. XX wieku średni okres pobytu pary matka-noworodek po urodzeniu stopniowo się skracał. Wczesny wypis noworodka wprowadzono w latach 90., ale w odpowiedzi na dyskusję, która dotyczyła opieki oraz bezpieczeństwa matek i ich noworodków, w większości stanów oraz w Kongresie Stanów Zjednoczonych uchwalono przepisy prawa, które zagwarantowały pobyt w szpitalu do 48 godzin w przypadku porodu drogą naturalną oraz do 96 godzin po porodzie drogą cięcia cesarskiego. W kilku kolejnych badaniach stwierdzono, że przepisy prawne dotyczące czasu pobytu noworodka w szpitalu doprowadziły do jego wydłużenia, ale wpływ dłuższego pobytu na wskaźnik ponownych przyjęć noworodków do szpitala był niejednoznaczny.
Dodaj do ulubionych
