Streszczenie
Autorzy donosili o częstszym występowaniu mutacji Leiden czynnika V (factor V Leiden, FVL), polimorfizmu C677T reduktazy metylenotetrahydrofolianu (methylenetetrahydrofolate reductase, MTHFR) oraz mutacji G20210A genu protrombiny (prothrombin gene mutation, PGM) u 110 kobiet, których ostatnia ciąża powikłana była obumarciem płodu, ciężkim stanem przedrzucawkowym, przedwczesnym oddzieleniem łożyska lub wewnątrzmacicznym ograniczeniem wzrastania płodu (intrauterine growth restriction, IUGR). Biorąc pod uwagę potencjalną wspólną etiologię tych zaburzeń w postaci zakrzepicy w krążeniu maciczno-łożyskowym, łatwość rozpoznania, istnienie potencjalnego postępowania profilaktycznego oraz prestiż czasopisma, publikacja spotkała się z bardzo dużym zainteresowaniem.
Badania kliniczno-kontrolne
Wcześniej przeprowadzone badania kliniczno-kontrolne wskazywały na rolę trombofilii w nawracających utratach ciąż. W 1996 roku przeprowadzono badanie kliniczno-kontrolne zagnieżdżone w European Prospective Cohort on Thrombophilia (EPCOT), w którym porównano 571 kobiet z trombofilią z 395 pacjentkami z grupy kontrolnej i stwierdzono zwiększone ryzyko straty ciąży (poronienie lub obumarcie płodu) w pierwszej grupie (29,4 vs 23,5%, p=0,04). Ryzyko straty ciąży było większepo skończeniu 28 tygodni ciąży niż w ciąży poniżej 28 tygodnia (iloraz szans [odds ratio, OR] 3,6, 95% przedział ufności [PU] 1,4-9,4 vs OR 1,27, 95% PU 0,94-1,71). Największe ryzyko obumarcia płodu obserwowano w grupie pacjentek, u których oprócz incydentów zakrzepowych występował niedobór antytrombiny lub białka C. W badaniu przeprowadzonym w 1998 roku częstość występowania mutacji Leiden czynnika V w populacji kobiet z nawracającymi poronieniami określonona 8,0%, w porównaniu z 3,7% w grupie kontrolnej, którą stanowiły wieloródki (OR 2,3, 95% PU 1,0-5,2). W metaanalizie obejmującej 31 badań występowanie FVL wiązało się z poronieniami w I trymestrze (OR 2,01,95% PU 1,13-3,58), ale jeszcze silniej z pojedynczym obumarciem płodu w późniejszym (>19 tygodnia) okresie ciąży (OR 3,26, 95% PU 1,82-5,83). Z kolei inne badanie kliniczno-kontrolne z 2005 roku, obejmujące kohortę liczącą 32 700 kobiet z Nimes Obstetricinas and Haematologists (NOHA) wykazało związek między FVL i poronieniem po 10 tygodniu ciąży (OR 3,46, 95% PU 2,53-4,72), ale nie między 3 a 9 tygodniem ciąży. Chociaż wyniki tych badań sugerowały związek FVL i być może innych trombofilii z martwym urodzeniem, bezwzględna wielkość tej zależności nie była duża. Nawet trzykrotny wzrost częstości rzadko występującego zjawiska powoduje, że wciąż jest to zjawisko występujące rzadko.
Dodaj do ulubionych