Zwróćmy większą uwagę na ból mięśniowo-powięziowy

Zespół bólu mięśniowo-powięziowego (myofascial pain syndrome, MFPS) zalicza się do grupy problemów zdrowotnych, które w codziennej praktyce klinicznej są niedostatecznie rozpoznawane i leczone. Rozpowszechnienie MFPS szacowane jest na około 30% wśród chorych oddziałów ogólnych oraz aż na 85% wśród pacjentów poradni leczenia bólu. W piśmiennictwie dotyczącym problematyki ginekologicznej stwierdza się, że przewlekły ból miednicy mniejszej (chronic pelvic pain, CPP) jest najczęstszym wskazaniem do wykonania laparoskopii diagnostycznej. Przewlekły ból miednicy jest definiowany jako ból występujący niecyklicznie, trwający przynajmniej sześć miesięcy, ograniczony anatomicznie do miednicy, przedniej ściany brzucha, rejonu lędźwiowo-krzyżowego lub pośladków, a jego nasilenie jest na tyle duże, że prowadzi do niesprawności czynnościowej i wymaga pomocy lekarskiej.
Niestety, większość lekarzy ginekologów w toku kształcenia nie jest przygotowywana merytorycznie do rozpoznawania i dalszego postępowania w bólu mięśniowo-szkieletowym. Ponadto rozpoznanie przyczyny mięśniowo-szkieletowej CPP może stanowić wyzwanie z powodu braku jednoznacznych kryteriów diagnostycznych. W 1984 roku Slocomb opublikował wyniki leczenia nierozpoznanego wcześniej bólu brzuszno-miednicznego w warunkach przychodni ginekologicznej zajmującej się problematyką CPP. Stwierdził, że u 131 ze 177 pacjentek (74%) występował MFPS. Spośród nich 89% odpowiedziało na leczenie niezabiegowe. Zaleca się zatem, aby badanie w kierunku mięśniowo-szkieletowych przyczyn CPP było stałym elementem wstępnej oceny pacjentek.