Streszczenie

Dane statystyczne Dane statystyczne mogą być przedstawiane za pomocą histogramów, wykresów, tabel, dzienników arytmii itp. Najczęściej te same informacje są zawarte w formie graficznej i liczbowej. Najważniejsze dane podsumowane są na pierwszym ekranie programatora, pojawiającym się po przesłaniu danych z pamięci stymulatora (ryc. 1). Więcej informacji dostępne jest po wejściu w konkretne opcje na programatorze i dodatkowym przesłaniu danych z pamięci urządzenia. Do najczęściej dostępnych danych diagnostycznych należą: • Statystyka pobudzeń własnych i wystymulowanych– informuje o liczbie stymulacji w przedsionku lub komorze. Pozwala odpowiedzieć na pytanie, czy liczba stymulacji pokrywa się z zamierzonym celem – w zwykłych stymulatorach zasadne jest unikanie, o ile to możliwe, stymulacji komory, natomiast w układach resynchronizujących celem jest bliski 100%odsetek stymulacji komorowej. • Dobowe wykresy akcji serca z wyróżnieniem rytmu własnego i wystymulowanego – pozwalają na ocenę, czy częstość rytmu i jej dobowy rozkład są odpowiednie dla trybu życia. • Liczba, długość i czas wystąpienia epizodów automatycznego przełączania trybu stymulacji (mode switch/modeconversion, MS) w przypadku detekcji szybkiego rytmu przedsionków – pośrednio informują o liczbie i czasie trwania tachyarytmii przedsionkowych. • Liczba, długość i czas wystąpienia szybkich rytmów przedsionkowych (atrial high rate episodes, AHR) – służą do monitorowania tachyarytmii przedsionkowych i dostarczają wskazówek o skuteczności farmakoterapii oraz sposobu zaprogramowania stymulatora, tak aby szybki rytm przedsionków nie był przewodzony do komór (ryc. 2). • Liczba, długość trwania i czas wystąpienia szybkich rytmów komorowych (ventricular high rate episodes,VHR), liczba komorowych pobudzeń dodatkowych(ryc. 3). • Wykresy rytmu serca wskazywanego przez czujnik aktywności – w przypadku stymulatorów, w których funkcja rate response może zostać zaprogramowana w trybie biernym (passive), pokazującym, jaką akcję serca narzucałby czujnik, gdyby był włączony. Dzięki tej funkcji, na podstawie odpowiednio długiego okresu obserwacji, łatwiejsze jest właściwe zaprogramowanie parametrów rate response po jej włączeniu. Jeśli czujnik jest aktywny, dane zawarte na wykresie odpowiadają na pytanie, czy aktywność czujnika odpowiada potrzebom pacjenta. • Histogramy przewodzenia przedsionkowo-komorowego (ryc. 4). • Trendy automatycznych i manualnych pomiarów progów stymulacji, amplitudy sygnałów wewnątrzsercowych oraz oporności elektrod. Powyższe dane mogą różnic się w zależności od producenta i typu stymulatora, zawsze jednak stanowią cenne wskazówki dla właściwego zaprogramowania urządzenia.

Pełny tekst artykułu

Artykuł archiwalny w formacie PDF

Otwórz PDF (1 MB)