Podstawy elektrostymulacji serca – część 6. Okresy refrakcji, mowa skrzyżowana, potencjały odległe, skurcze stymulatorowe

Właściwe zaprogramowanie tych algorytmów zapewnia prawidłową pracę układu, pomimo niekorzystnych cech elektrofizjologicznych sygnałów wewnątrzsercowych i zakłóceń pozasercowych, odbieranych przez elektrody. Okresy refrakcji Od chwili, kiedy stymulator serca przestał być jedynie prostym generatorem impulsów i pojawił się w nimprocesor analizujący sygnały odebrane przez układ, implementowano w nim algorytmy pozwalające naśladować cechy elektrofizjologiczne struktur serca, a przede wszystkim czasowego zniesienia pobudliwości po poprzednim pobudzeniu – okresy refrakcji. W stymulatorach, podobnie jak w charakterystyce pobudliwości komórek struktur serca,możemy wyodrębnić okres refrakcji bezwzględnej (blanking period) i względnej (refractory period, refractory time). W okresie refrakcji bezwzględnej (blanking period) funkcja detekcji sygnałów w układzie stałej stymulacji serca jest całkowicie zablokowana. Stymulator nie odbiera i nie interpretuje żadnych sygnałów – jest całkowicie „ślepy”. Czas trwania tego okresu jest bardzo krótki i wynosi zwykle 50-100ms, rzadko przekraczając tę wyższą wartość. W stymulatorach wielojamowych, w zależności od producenta i modelu, stymulacja w jednej z jam rozpoczyna okres refrakcji bezwzględnej (blanking) w drugiej jamie bądź jakiekolwiek zdarzenie (zarówno detekcja załamka, jak i stymulacja) w danym torze stymulatora rozpoczyna okres refrakcji bezwzględnej w tym samym torze, w którym zaszło to zdarzenie, ale również jakiekolwiek zdarzenie w torze komorowym rozpoczyna okres refrakcji w torze przedsionkowym oraz stymulacja w torze przedsionkowym rozpoczyna okres refrakcji w torze komorowym(ryc. 1). Zapobiega to powstaniu zjawisk mowy skrzyżowanej (cross talk) lub detekcji potencjałów odległych (far field) (patrz niżej).