Streszczenie
Z Kliniki tej wywodzą się dwie późniejsze kliniki Akademii Medycznej (AM) w Warszawie: IV Klinika Chorób Wewnętrznych (działająca następnie pod różnymi nazwami: Instytut Kardiologii AM/Klinika Kardiologii Instytutu Chorób Wewnętrznych AM/Katedra i Klinika Chorób Wewnętrznych i Kardiologii AM/I Katedra i Klinika Kardiologii AM), nosząca obecnie nazwę IKatedry i Kliniki Kardiologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego (WUM) oraz II Klinika Chorób Wewnętrznych (działająca następnie m.in. pod nazwami: Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych i Nadciśnienia Tętniczego AM/Katedry i Kliniki Nadciśnienia Tętniczego i Angiologii AM), nosząca obecnie nazwęKatedry iKliniki Chorób Wewnętrznych, Nadciśnienia Tętniczego i Angiologii WUM. Kliniki te stanowiły bazę naukową i kliniczną dwóch szkół kardiologicznych – Zdzisława Askanasa i Dymitra Aleksandrowa (1909-1993). Szkoła Ananasa wywodzi się więc ze wspólnego pnia ze szkołą Aleksandrowa. Uczniem prof. Semerau-Siemianowskiego był także prof. Edmund Żera (1899-1993). Dlatego też można mówić o szczególnym pokrewieństwie szkoły Żery ze szkołami Askanasa i Aleksandrowa. Sylwetka założyciela szkoły – zarys Prof. Zdzisław Askanas urodził się w 1910 roku w Warszawie. Dyplom lekarski uzyskał na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego w 1935 roku i rozpoczął pracę u prof. Semerau-Siemianowskiego. W 1939 roku był jednym z bohaterów obrony twierdzy Modlin (Krzyż Walecznych), w okresie okupacji ukrywał się ze względu na pochodzenie, część okupacji spędził wraz z rodziną w getcie warszawskim. Pod koniec wojny organizował szpitale Rady Głównej Opiekuńczej, bezpośrednio po wojnie pracował w Ministerstwie Zdrowia, w 1948 roku powrócił do pracy klinicznej w klinice prof. Semerau-Siemianowskiego.
Dodaj do ulubionych