Skrzepliny w echokardiografii

W badaniach dodatkowych stwierdzono nieco podwyższone wykładniki stanu zapalnego (CRP) i leukocyturię, które ulegały normalizacji w ciągu 2-tygodniowej obserwacji. EKG wykazało tachykardię zatokową o częstości 120/min, brak progresji załamka R w V₁-V₅ i ujemne załamki T w V₅-V₆, ponadto pobudzenia przedwczesne pochodzenia komorowego (dwuośrodkowe). W badaniu ultrasonograficznym stwierdzono obecność cech kardiomiopatii rozstrzeniowej (kulista jama lewej komory, LVEDd 74 mm, LVEDs 71 mm, uogólniona hipokineza z globalną LVEF 17%) ze skrzeplinami w obu komorach serca. Poza typowym leczeniem niewydolności serca wdrożono leczenie przeciwkrzepliwe (początkowo heparyną drobnocząsteczkową, a następnie warfaryną) i antybiotykoterapię. W kontrolnym badaniu ultrasonograficznym po 3 tygodniach leczenia przeciwkrzepliwego nie stwierdzono skrzeplin w jamach serca, przy braku klinicznych cech zatorowości obwodowej w trakcie obserwacji. Nie stwierdzono natomiast poprawy funkcji lewej komory, a ze względu na nasilenie objawów niewydolności serca chory ponownie został przyjęty do kliniki w celu leczenia i kwalifikacji do dalszego postępowania.