Spełnione marzenie elektrofizjologów: jedna elektroda typu lasso do mapowania i ablacji okrążającej ujścia żył płucnych

Słowo wymawiane „piwak” budzi miłe skojarzenia z czasów studenckich, z majówką pod namiotem, w czasie której nie brakowało bezalkoholowego. W zakresie elektrofizjologii PVAC (pulmonary vein ablation catheter) oznacza okrężną elektrodę do mapowania i izolacji żył płucnych (ryc. 1). W dzisiejszym odcinku prezentujemy pierwsze w Polsce wykorzystanie tego typu elektrody. Opis przypadku Pięćdziesięciosiedmioletni pacjent z napadowym migotaniem przedsionków od kilkunastu lat po wykonanej pół roku wcześniej hybrydowej ablacji cieśni dolnej prawego przedsionka (w połączeniu z leczeniem propafenonem) z powodu współwystępowania napadów trzepotania przedsionków. Napadom arytmii odczuwanym jako kołatanie serca towarzyszyło osłabienie, raz wystąpiła pełna utrata przytomności. Po hybrydowej ablacji cieśni dolnej wystąpiła wyraźna poprawa: napady arytmii występowały rzadziej, były lepiej tolerowane. Kilkakrotnie jednak wymagały umiarowienia farmakologicznego. W kontrolnym 24-godzinnym monitorowaniu EKG metodą Holtera udokumentowano samoograniczający się napad. Podczas umiarowienia wystąpiła pauza automatyzmu 3,4 s. Z tego powodu pacjent został zakwalifikowany do ablacji w obrębie ujść żył płucnych. W wywiadzie pacjent podawał nadciśnienie tętnicze (dobra kontrola farmakologiczna β-adrenolitykiem i sartanem), zaburzenia gospodarki lipidowej (kontrolowane statyną) i węglowodanowej (dobrze kontrolowane dietą). Przed 8 laty wystąpiła nadczynność tarczycy skutecznie leczona tyreostatykami, obecnie w okresie eutyreozy. W badaniu echokardiograficznym stwierdzono prawidłowe wymiary jam serca (w tym LA 36 mm), prawidłową grubość i kurczliwość mięśnia (EF 67%), bez odcinkowych zaburzeń kurczliwości, cech dysfunkcji rozkurczowej i zmian organicznych.