Tomografia serca u pacjentów z bólem w klatce piersiowej – metoda komplementarna czy konkurencyjna?

Po uzyskaniu niediagnostycznego zapisu EKG (wynik prawidłowy lub wątpliwy) oraz ujemnego wyniku enzymów sercowych rozpoczynamy żmudną, kosztowną i czasochłonną wędrówkę diagnostyczną w obawie przed popełnieniem błędu, który dla pacjenta może zakończyć się tragicznie. Wśród rozpoznań różnicowych u pacjenta z bólem w klatce piersiowej należy brać pod uwagę patologię w obrębie łożyska płucnego (zatorowość, skrzepliny), ścian aorty piersiowej (tętniak, rozwarstwienie), ścian klatki piersiowej (choroby opłucnej) i jamy brzusznej (choroby przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa, przepuklina rozworu przełykowego przepony) oraz układu kostno-stawowego. U pacjentów z bólem w klatce piersiowej jedynie u 30% źródłem dolegliwości jest układ sercowo-naczyniowy. Z chwilą wprowadzenia aparatów 64-rzędowych tomografia komputerowa stała się metodą poddawaną wielu analizom służącym ocenie jej przydatności właśnie jako metoda pierwszego rzutu w tej grupie pacjentów. Dopiero 64 rzędy detektorów skróciły czas badania do 4-5 sekund, co umożliwiło wykonanie badaniana jednym, krótkim zatrzymaniu oddechu. Wiadomo, że angiografia TK jest złotym standardem w diagnostyce zatorowości płucnej i patologii aorty oraz że od dawna w tych przypadkach jest stosowana rutynowo w codziennej praktyce klinicznej. Dlaczego nie może dołączyć również do metod diagnostycznych pierwszego rzutu w grupie pacjentów, u których chcielibyśmy wykluczyć patologie naczyń wieńcowych czy pomostów wieńcowych? Według wielu badań przeprowadzonych głównie w Stanach Zjednoczonych, od poziomu systemów 64-rzędowych, możemy śmiało w tych przypadkach skorzystać z tomografii komputerowej. Odróżnienie kardiologicznego pochodzenia bólu w klatce piersiowej u pacjentów z podejrzeniem ostrego zespołu wieńcowego od innych przyczyn bólu opiera się przede wszystkim na ocenie grupy ryzyka (wiek, płeć, czynniki ryzyka), zapisie EKG i badaniach laboratoryjnych. Niestety wartość predykcyjna tych kryteriów jest ograniczona, co skutkuje względnie wysokim odsetkiem nierozpoznanych zespołów wieńcowychi dalszymi konsekwencjami w postaci wysokiej śmiertelności. Niemożność prawidłowego określenia źródła bólu w klatce piersiowej jest także przyczyną wysokiego odsetka nieuzasadnionych hospitalizacji, w których liczbę niepotrzebnych dni hospitalizacji ocenia się na 5 do 20 na 100 pacjentów.