Streszczenie
Dwupłatkowa zastawka aortalna stanowi istotny problem zdrowotny nie tylko z uwagi na częste występowanie, ale także ze względu na następstwa wady. BAV jest przyczyną zarówno zwężenia, jak i niedomykalności zastawki aortalnej, poszerzenia lub tętniaka opuszki i aorty wstępującej, rozwarstwienia początkowego odcinka tętnicy głównej oraz zwiększonej częstości występowania infekcyjnego zapalenia wsierdzia. Ponad 1/3 pacjentów z dwupłatkową zastawką aortalną wymaga interwencji kardiochirurgicznej. W Stanach Zjednoczonych jest najczęstszą przyczyną implantacji zastawki aortalnej. Z kolei u części chorych wada może zostać nierozpoznana przez całe życie. Zatem mimo coraz lepszego rozumienia patofizjologii wady i związanych z nią powikłań nie udało się dotychczas opracować żadnych metod mogących zmienić przebieg BAV lub chociaż spowolnić rozwój związanych z nią powikłań.
W większości przypadków wadzie towarzyszą inne anomalie układu krążenia, takie jak koarktacja aorty (ryc. 1), ubytek w przegrodzie międzykomorowej czy nieprawidłowości tętnic wieńcowych. Echokardiograficzne badanie przezklatkowe jest złotym standardem w rozpoznawaniu wady. Pacjent z BAV z uwagi na jej następstwa oraz ich dynamiczny charakter wymaga okresowej kontroli lekarskiej i echokardiograficznej oraz modyfikacji czynników ryzyka rozwoju zwężenia zastawki, takich jak nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemia czy palenie tytoniu. U osób z łagodnie do umiarkowanie upośledzoną funkcją zastawki należy regularnie wykonywać badanie echokardiograficzne.
Dodaj do ulubionych