Streszczenie
Taka definicja omdlenia nie obejmuje chwilowej utraty przytomności w przebiegu napadu padaczkowego, udaru mózgu oraz urazu. Posługując się tą definicją, autorzy wytycznych stworzyli klasyfikację omdleń (tab. 1).
Ważną grupę stanowią omdlenia pochodzenia sercowego (tzw. omdlenia sercowo-naczyniowe). Wiążą się one z większą śmiertelnością niż pozostałe. Najczęstszymi ich przyczynami są arytmie, zaburzenia nadawcy rytmu i zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego. W wyniku nagłego upośledzenia czynności lewej komory dochodzi do spadku rzutu minutowego i w konsekwencji do krytycznego upośledzenia perfuzji mózgu.
Drugą grupę przyczyn sercowo-naczyniowych omdleń stanowią choroby organiczne serca. W tej grupie najczęściej występują omdlenia związane z wysiłkiem. Potwierdzenie organicznej choroby serca u pacjenta po omdleniu jest silnym czynnikiem predykcyjnym zgonu i dużego prawdopodobieństwa arytmii jako przyczyny omdlenia. Ponadto tylko omdlenie bez towarzyszącej patologii w układzie sercowo-naczyniowym nie jest czynnikiem predykcyjnym zgonu. Echokardiografia jest metodą z wyboru w rozpoznawaniu większości organicznych chorób serca, będących przyczyną omdleń (tab. 2).
Dodaj do ulubionych