Streszczenie
Liczne ograniczenia powodują, że nie każdy pacjent może być jej poddany, a badanie echokardiograficzne, zarówno przezklatkowe (TTE), jak i przezprzełykowe (TEE), ma zasadnicze znaczenie we właściwym doborze pacjentów (tabela). Obecnie zabieg może być przeprowadzony u pacjentów starszych, zdyskwalifikowanych z klasycznej wymiany zastawki aortalnej z powodu bardzo wysokiego ryzyka operacji. Badanie echokardiograficzne jest niezastąpione na wielu etapach kwalifikacji, implantacji i obserwacji odległej chorych.
W Polsce dostępne są dwa typy zastawek: Edwards Sapien i CoreValve. Różnią się one znacząco budową i sposobem implantacji, wpływając na zakres badania echokardiograficznego i oceniane struktury.
Na rycinie 1 przedstawiono schemat budowy obu zastawek i miejsca ich zakotwiczenia. O rozmiarze implantowanej zastawki Edwards decyduje jedynie pomiar pierścienia (ryc. 1A), natomiast o rozmiarze zastawki CoreValve decyduje łącznie kilka elementów (ryc. 1B): szerokość pierścienia, opuszki, STJ, aorty wstępującej, wysokość opuszki aorty i szerokość drogi odpływu lewej komory (LVOT). Ich analiza pozwala wybrać właściwą dla danego pacjenta zastawkę.
W trakcie kwalifikacji do zabiegu TAVI można wyróżnić etap oceny wstępnej i szczegółowej.
Echokardiograficzna kwalifikacja do zabiegu TAVI
ECHOKARDIOGRAFICZNA OCENA WSTĘPNA
Echokardiograficzna ocena wstępna za pomocą TTE obejmuje następujące elementy:
1. Ocenę istotności zwężenia – pomiar gradientu maksymalnego i średniego oraz pola powierzchni zastawki aortalnej. Nie można zapomnieć o zastawkach niskogradientowych ani o wpływie zwężenia podstawkowego na pomiar pola powierzchni. Konieczny jest pomiar gradientu przezzastawkowego w różnych projekcjach (koniuszkowa, nadmostkowa, prawoboczna) w celu uzyskania maksymalnej jego wartości. W razie wątpliwości zaleca się badanie TEE.