Opieka nad pacjentem po przezskórnej interwencji wieńcowej – perspektywa opieki ambulatoryjnej – co warto wiedzieć?

Wzrosła liczba zabiegów angioplastyki tętnic wieńcowych – szacuje się, że w Polsce lekarz rodzinny pod opieką wieńcowej (percutaneous coronary intervention, PCI). Nowe wytyczne europejskich i amerykańskich towarzystw naukowych stają się coraz bardziej liberalne, dopuszczając stosowanie PCI we wskazaniach zarezerwowanych dotychczas prawie wyłącznie dla kardiochirurgii. Jednocześnie rośnie liczba ośrodków z pracowniami hemodynamicznymi pełniącymi całodobowe dyżury, dzięki czemu coraz więcej pacjentów z ostrym incydentem wieńcowym poddawanych jest leczeniu inwazyjnemu. Kierunek tych zmian pozwala przypuszczać, że liczba chorych po implantacji stentów pozostających pod opieką lekarzy rodzinnych będzie wzrastać. Jak zatem poradzić sobie z dylematami pojawiającymi się w trakcie prowadzenia tej grupy pacjentów w odniesieniu do farmakoterapii, zalecanych badań kontrolnych lub pytaniami o rokowanie odległe? Niniejszy przegląd aktualnych wytycznych jest próbą odpowiedzi na te pytania w świetle najlepszej praktyki kardiologicznej oraz obowiązujących wytycznych Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego i Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego.

Pierwszy tydzień po zabiegu

Coraz większe doświadczenie w wykonywaniu procedur przezskórnych oraz względy ekonomiczne sprawiają, że pacjenci po angioplastyce są wypisywani w ciągu 48 godzin, dlatego powikłania, które występują w pierwszych dniach po zabiegu, nieobserwowane dotychczas w opiece ambulatoryjnej, stały się wyzwaniem dla lekarzy pierwszego kontaktu. Znajomość objawów alarmowych i pierwszych oznak potencjalnych powikłań jest niezmiernie ważna w kontekście szybkiej diagnostyki. Większość powikłań, do których dochodzi w pierwszych dniach po zabiegu, łatwo rozpoznać, a rokowanie po wdrożeniu odpowiedniego postępowania jest pomyślne (tab. 1).