Streszczenie

Chora miała bogaty wywiad kardiochirurgiczny. W roku 1968 była poddana zabiegowi zamknięcia ubytku przegrody międzyprzedsionkowej typu II, a w 1997 implantowano jej zastawkę mechaniczną typu Jomed z powodu złożonej organicznej wady mitralnej. U pacjentki występowały także zaburzenia rytmu i bodźcotwórczości (zespół tachykardia-bradykardia) wymagające wszczepienia układu stymulującego dwujamowego (2000 r.) oraz leczenia antyarytmicznego. W badaniu fizykalnym przy przyjęciu stwierdzono szmer skurczowy crescendo-decrescendo przy lewym brzegu mostka, promieniujący do szyi, miękki szmer holosostoliczny na koniuszku tuż po tonie zamknięcia sztucznej zastawki oraz powiększoną wątrobę do 2-3 cm pod łukiem żebrowym. W EKG stwierdzono migotanie przedsionków oraz wystymulowane pobudzenia komorowe. W badaniu echokardiograficznym przezklatkowym zwracała uwagę duża niedomykalność trójdzielna z podwyższonym ciśnieniem skurczowym w jamie prawej komory (do 55 mm Hg). W celu pełnej diagnostyki ultradźwiękowej wykonano także badanie przezprzełykowe.

Pytanie:


Jakie nieprawidłowości przedstawiają zamieszczone ryciny? Czy chorą należy ponownie operować czy leczyć zachowawczo?

Pełny tekst artykułu

Artykuł archiwalny w formacie PDF

Otwórz PDF (80 KB)