Czy istnieją przesłanki do stosowania długo działającego cholinolityku – tiotropium – w niekontrolowanej astmie?

4. brakiem potrzeby korzystania z doraźnej pomocy lekarskiej;
5. pełną aktywnością fizyczną i zawodową;
6. prawidłowym szczytowym przepływem wydechowym (PEF – peak expiratory flow) lub bliskim prawidłowego albo zbliżonym do najlepszej wartości dla danego pacjenta;
7. zmniejszeniem dobowej zmienności PEF <20%.
 Ważną kwestią jest też brak niepożądanych objawów związanych z leczeniem.
 Kontrolę astmy uzyskuje się poprzez zastosowanie wziewnych glikokortykosteroidów (wGKS) lub dodanie do nich drugiego leku kontrolującego – długo działającego β₂ -mimetyku (LABA – long acting β₂ -agonists).
 U niektórych pacjentów podwojenie dawki w GKS z uwagi na płaską krzywą dawka-odpowiedź może być niewystarczające i trudne do oceny pod względem skuteczności, dlatego też w tych przypadkach wskazane jest dodanie do schematu leczenia LABA. Należy jednak pamiętać, że LABA nie mogą być zastępczo stosowane z w GKS. W leczeniu astmy alternatywnie do LABA czy dużych dawek w GKS stosuje się wGKS w połączeniu z lekami przeciwleukotrienowymi, teofiliną, a u wybranych chorych z terapią anty-IgE czy doustnymi GKS. Doustne glikokortykosteroidy stosujemy w astmie ciężkiej, która mimo podawania wGKS w dużych dawkach i innych leków kontrolujących zazwyczaj nie jest kontrolowana, a lek anty-IgE – omalizumab – w przypadku ciężkiej astmy atopowej i astmy ze zwiększonym stężeniem IgE w surowicy. Leki te u tych chorych czasami stosuje się łącznie.
 Stwierdzono również, że u chorych na ciężką astmę korzystne jest dodanie do LABA i wGKS (stosowano salmeterol/flutykazon) długo działającego cholinolityku – tiotropium (bromku tiotropium). Lek ten może być pomocny w terapii zaostrzeń ciężkiej astmy wywołanych infekcjami wirusowymi.
 W badaniach dowiedziono, że leczenie za pomocą tiotropium i tiotropium z LABA i wGKS przynosi szczególną korzyść w terapii chorych z ciężką astmą i słabo odwracalną obturacją, w zespole nakładania. Zarówno polskie, jak i światowe wytyczne dotyczące postępowania w astmie nie przewidują stosowania tiotropium w celu osiągnięcia kontroli choroby. W dokumentach tych cholinolityki wymienia się jako leki pomocne w opanowywaniu skurczu oskrzeli. Uważa się, że stosowanie tiotropium łącznie z LABA u chorych hospitalizowanych z powodu zaostrzenia astmy jest skuteczniejsze niż zwiększanie dawek tych leków podawanych osobno.