Streszczenie
Komentarz Rozedma płuc jest kluczowym elementem przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Reakcja zapalna, a także stres oksydacyjny oraz zachwianie równowagi pomiędzy aktywnością antyproteinaz i proteinaz w obrębie miąższu płuc prowadzą do zmian w drogach oddechowych, naczyniach płucnych i miąższu płuc. Dominacja endogennych proteinaz nad antyproteinazami w miąższu płucnym uwarunkowana genetycznie (np. niedobór 1-antytrypsyny) lub będąca następstwem działania mediatorów zapalnych i komórek biorących udział w zapaleniu (np. neutrofile) jest najważniejszym mechanizmem odpowiedzialnymza niszczenie oskrzelików oddechowych, przewodów pęcherzykowych i pęcherzyków. Sama rozedma zmniejsza sprężystość płuc, upośledza drożność oskrzeli, natomiast w bardziej zaawansowanych stadiach zmniejsza łożysko płucnych naczyń włosowatych, zmniejsza powierzchnię wymiany gazowej, przez co wpływa na rozwój powikłań narządowych POChP . Postępujące niszczenie rusztowania łącznotkankowego płuc sprzyja wcześniejszemu zapadaniu się dróg oddechowych w czasie wydechu i prowadzi do rozdęcia płuc.
Dodaj do ulubionych
