Ciągły pomiar glikemii u chorego na cukrzycę typu 2 leczoną insuliną

J.B. kontrolował swoją masę ciała dość dobrze przez 6 miesięcy za pomocą diety, wysiłku fizycznego i metforminy. Wartość HbA_1C wynosiła 5,1-6,6%. W 2004 roku został przyjęty do szpitala z powodu świeżego zawału ściany przedniej. Następnie wszczepiono mu stent do środkowej części tętnicy przedniej zstępującej. Rekonwalescencja po zawale przebiegała bez powikłań. W okresie okołozawałowym wartość HbA_1C wynosiła 6%, a masa ciała 90 kg.
Bezpośrednio po zawale stężenie glukozy we krwi wynosiło średnio 300 mg/dl. Podczas hospitalizacji wdrożono insulinę podstawową i posiłkową. Miesiąc później wartość HbA_1C wynosiła 9,5%. Utrzymano przedposiłkowe wstrzyknięcia insuliny aspart oraz glarginy przed snem przez kolejnych kilka miesięcy. Glikemia zaczęła wracać do normy i leczenie zamieniono na glimepiryd 8 mg; pioglitazon 30 mg i metforminę 2 g/24 h. Uzyskano dalszą poprawę wartości HbA_1C , która pozostawała na poziomie 6-7% przez kolejnych kilka lat.
Zmiana pracy wymagająca podróży ograniczyła możliwości wykonywania wysiłku fizycznego i zwiększyła liczbę posiłków w restauracjach. Masa ciała chorego zaczęła się zwiększać, a wraz z nią glikemia. Dodano eksenatyd 10 μg 2 razy na dobę, a następnie insulinę podstawową i przed-posiłkową. Masa ciała chorego nadal się zwiększała. Wartość HbA_1C zwiększyła się do 10,8%.
Przez kolejne 4 lata J.B. stosował terapię skojarzoną metforminą, pioglitazonem, eksenatydem i insuliną podstawową oraz przedposiłkową. Wartość HbA_1C wahała się między 7 i 8,9%. Masa ciała mieściła się w granicach 106-115 kg. Chory przeprowadzał kontrole glikemii 2-3 razy dziennie. Uważał, że nie potrafi dostosować programu ćwiczeń i kontroli spożycia pokarmów i kalorii. Był sfrustrowany niemożnością utrzymania masy ciała i kontroli glikemii. W marcu 2011 roku wartość HbA_1C wynosiła u niego 8,9%. Chory wyraził niepokój o swoje zdrowie w dalszej perspektywie i chęć poznania innych opcji terapeutycznych leczenia cukrzycy. Przedyskutowano z nim zarówno terapię pompą insulinową, jak i ciągły pomiar glikemii (continous glucose monitoring, CGM). Zalecono mu 7-dniowy ciągły pomiar glikemii w czasie rzeczywistym (RT-CGM).