Streszczenie
Krwotok śródmózgowy pozostaje chorobą, w której możliwości lecznicze są bardzo ograniczone. O ile w przypadku udaru niedokrwiennego udowodniono skuteczność kliniczną leczenia fibrynolitycznego, tak w przypadku krwawień śródmózgowych żadnej ze stosowanych terapii nie można uznać za w pełni skuteczną. Naturalnie ogólne zasady leczenia pacjenta z udarem są aktualne także dla chorych z krwawieniem. Stosowanie tych zasad istotnie poprawiło rokowanie w tej grupie chorych. Nie potwierdzono jednak dotychczas skuteczności swoistych metod – czy to leczenia chirurgicznego, czy też podawania leków poprawiających krzepliwość. Jedynie u chorych z krwawieniem śródmózgowym w skutek stosowania doustnych leków przeciwkrzepliwych należy podać środki odwracające ich działanie. Prezentowany poniżej artykuł omawia szczegółowo zarówno mechanizmy prowadzące do powiększania się krwiaka w ostrym okresie krwawienia śródmózgowego, jak i potencjalne metody zapobiegania lub leczenia tego poważnego powikłania. Mimo że w pracy nie znajdziemy algorytmów zalecających konkretne postępowanie, to myślę, że po jego lekturze łatwiej nam będzie podjąć indywidualne decyzje.